Meer energie uit zon en wind, Tweede Kamer!
We zien overal om ons heen groei van wind- en zonne-energie. Huizen gaan van het gas af. Ook het aantal elektrische auto’s neemt spectaculair toe met in het kielzog het aantal beschikbare laadpalen. Shell moet van de rechter van de olie af. Tata Steel moet aan de waterstof. Dat moet en kan nog veel beter, vinden de brancheverenigingen NWEA, Holland Solar en Energie- Nederland. Ze hebben een dingend advies aan de Tweede Kamer verstuurd om in de regeringsperiode die voor ons ligt zevenmijlslaars stappen te maken op het gebied van windenergie, zonne-energie en voortgaande electrificatie van onze maatschappij. Hiervoor is aanzienlijke versterking van de elektriciteitsnetten nodig. Puntje voor op de agenda, formateur!
bericht op Energienieuws.info – nieuws op de website Holland Solar
Vooruitgang in Leiden!
Er is hoop dat het ooit nog wat wordt in de wijken in Leiden waarin de verstikkende regeltjes van het beschermde stadsgezicht ervoor zorgen dat verduurzaming van de woning een helse klus is. Er is een interessante aanvraag ingediend namens een serie bewoner/eigenaars van woningen in een mooie oost-west georienteerde straat in de Professoren- en Burgemeesterswijk voor een omgevingsvergunning om zonnepanelen te mogen installeren die vanaf de straat zijn te zien: mensen dus die in woningen wonen aan de noordzijde van de straat. De zon schijnt lekker in de voortuin, op de voorgevel en op het dak. Je moet dus panelen aan de straatkant plaatsen, want anders loont het niet zo. Tot voorheen was zo’n aanvraag vloeken in de kerk van conservatief Leiden en werd ze meteen in de prullenbak gedeponeerd. Ditmaal niet, tot mijn verrassing. Vergunning is verleend en binnenkort gaan de panelen op de daken. Een mooi strak rijtje identieke panelen wordt dat, een unicum voor de buurt. In het besluit van B&W werd meegedeeld dat zowel de welstandscommissie als Erfgoed Leiden en Omstreken (dit adviserende gremium is de peetvader van conservatief Leiden) negatief advies hadden uitgebracht. Het is dus de verantwoordelijke wethouder en de gemeenteraad die met hun (met grote meerderheid aangenomen) voorstel tot aanpassing van de welstandsregels en selectief toestaan tot dit succes hebben geleid. Hulde, gemeenteraad, pluim voor de wethouder! Nu nog meer straten aan de bak.
Mei 2021 behoorlijk gemiddeld
Met enige weemoed denk ik terug aan de meimaand van vorig jaar. In mijn herinnering was elke dag strakblauw, zonovergoten, met heerlijke temperatuur, er was zelfs sprake van een heuse hittegolf, en o,o, wat was het droog. Moet je dit jaar zien! De tuin is sappiger dan ooit, dat wel; alle planten (en ook het onkruid) groeien als een gek, maar het is koel, het regent en het stormt. Buiten zitten? Ho maar. Kleumen met Pinksteren! Dat komt allemaal goed tot uiting in de productiegetalletjes van mijn zonnepaneeltjes. Het plaatje laat de geaccumuleerde productie zien van m’n referentiepaneeltjes (6*95 Wp Shell, jaartal 2000) in mei 2021 (paarse lijn) vergeleken met mei 2020 (blauwe lijn), daggrafiek. Zelfs dit setje nietige paneeltjes produceerde in de eerste drie weken van mei vorig jaar 25 kilowattuur meer dan dit jaar. Dat voorspelt niet veel goeds voor de maand-mei opbrengst van de hele PV-installatie. Mei 2020 was een recordbreker, dit jaar is mei maar heel erg zo-zo.
Go ahead voor het eerste grote Amerikaanse offshore windpark
In de Verenigde Staten kijkt men met een scheef oog naar de wind-op-zee projecten in Europa en Azie. “Waarom wij niet?”, vroegen Amerikaanse supporters van duurzame energie opwekking zich af. “Wij zijn toch Number One In The World”. Jawel, dat mag wel zo wezen, maar offshore wind komt in de USA maar moeilijk van de grond. Dat komt om een aantal redenen. Ten eerste is het land verschrikkelijk groot. In de tweede plaats is er enorm veel windenergie te oogsten, maar wel op plekken waar weinig mensen wonen: de panhandles van Texas en Oklahoma. Die staten kennen we als nogal olieverslaafd. De grote bevolkingsconcentraties liggen in het noordoosten: de Boswash corridor. Nu is er veel wind beschikbaar op de oceaan ten zuiden van de eilanden Martha’s Vineyard en Nantucket, maar dat zijn een soort “groot-Wassenaar”-eilandjes, en de miljonairs aldaar zijn falikant tegen windenergie op zee. Je zal maar tegen een windturbine aankijken vanuit je privé strandpaviljoen, nietwaar? Donald Trump steunde zijn vriendjes dus werden plannen voor offshore wind (‘Cape Wind’, ‘Vineyard Wind’) zoveel mogelijk getraineerd. Nu, met een milieuvriendelijke en energieke president, gaat de beuk erin: de onderneming ‘Vineyard Wind’ heeft officieel vergunning gekregen om een offshore windpark in de Atlantische Oceaan te gaan bouwen dat bestaat uit 84 turbines van ieder zo’n 10 MW. In 2023 moet de eerste stroom aan land komen in Covell’s Beach, Cape Cod, Massachusetts.
bericht op REVE
TegenGassers
De energietransitie komt eraan, daar is geen ontkomen aan. Behalve in Leiden waar nogal wat mensen denken dat ze in een soort Asterix-Obelix dorpje wonen dat bestand is tegen alle maatschappelijke woelingen. De gemeente heeft in 2017 haar Warmtevisie gepresenteerd waarin staat dat o.a. de Merenwijk wordt gezien als een kansrijke wijk (even tussendoor: mijn eigen wijk is absoluut totaal kansloos om voor 2035 van het gas af te zijn, heeft in de Warmtevisie namelijk de status ‘nader te bezien na 2035′). De Merenwijk is overigens in de jaren ’70 van de vorige eeuw gebouwd, toen aardgas nog 4 cent per kuub kostte en men de woningen niet isoleerde. Tegeltjes piepschuim tegen het keukenplafond, dat was het wel zo’n beetje. Tel uit je winst
Niet iedereen in de Merenwijk is blij met de voornemens van de gemeente. Er zijn lieden die vinden dat je niet van het gas af moet. Gas is goed, gas is fijn, gas is vooral vertrouwd. Asterix en Obelix. Men heeft bezwaren vooral omdat men aanhikt tegen de enorme benodigde investeringen, geschat op 40.000-60.000 euro per woning. De gemeente, en trouwens ook politiek Den Haag, wuift de investeringen luchtigjes weg met ‘kostenneutraal’ maar dat dat een sprookje is, dat weten we allemaal.
Kortom we krijgen nog wel wat achterhoedegevechten in Asterix-Obelix dorpje Leiden.
Dat Nationale Isolatiefonds moet er beslist komen!
De Vereniging Eigen Huis pleit samen met een aantal stakeholders in een brief aan de Tweede Kamer voor een Nationaal Isolatiefonds waaruit subsidies worden verstrekt voor woningisolatie. Het geld zou via het Europese herstelfonds moeten worden geregeld.
Ik breng dit graag onder de aandacht. Aan iedereen die mijn mening vraagt over maatregelen om klimaatverandering tegen te gaan adviseer ik: isoleer je woning, en als je klaar bent isoleer je de woning extra: dak, muren, vloeren, glas, de hele schil. Doe het in stappen. Eerst het ‘lage fruit’, het jaar daarna een stapje verder, en zo voort. En doe het goed. Je slaat steeds twee vliegen in één klap: de energiebehoefte van de woning (goed voor de helft van je energie-voetafdruk) wordt voor de lengte der dagen stukken lager. Stap voor stap. En het comfort wordt hoger. En je woning is goed voorbereid op de energietransitie. Dat laatste wuiven we gemakkelijk weg, maar het uur van de waarheid is maar 9 jaar van ons vandaan. Wie dan achterop loopt, blijft achterop. In de wijk waarin ik woon hebben een heleboel huiseigenaren het kwartje horen vallen. Het is dat ze zich zwaar gedwarsboomd voelen door de gemeente met haar naar het dinosaurier tijdperk riekende beschermd-stadsgezicht-regels. Of we hier een openluchtmuseum zijn!
Ikzelf ben aangekomen op het punt dat de extra ramen die ik lang geleden achter de glas-in-loodramen in de erker heb geplaatst, ga verwijderen want alle glas-in-loodramen worden voor de winter komt ingepakt in isolatieglas. Afgelopen winter maakte ik op stap in de wijk met een thermoscancamera de meest fraaie warmteverliesplaatjes van glas-in-lood partijen bij voordeuren (plaatje) en erkers. Ook hier zijn twee vliegen in één klap te slaan, want glas-in-lood ramen bij woningen van voor de Tweede Wereldoorlog betekent evenzovele excellente warmtegeleiders precies op plekken waar warme lucht uit cv-radiatoren aanwezig is. Foetsjie warmte, en dus meer tocht over de vloer. Dus ook hier: grote energiebesparing plus aanmerkelijk beter comfort. En het authentieke gevoel dat sommigen hebben bij het zien van glas-in-lood blijft bewaard.
Glas-in-lood laten inpakken in isolatieglas is peperduur. Maar omdat mijn energierekening door jarenlange isolatiemaatregelen al gezellig laag is, worden de kosten als het ware opgehoest via besparingen uit het verleden. Woningisolatie is een besparingsmachientje dat steeds sneller tikt naarmate de tijd voortschrijdt en de belasting op aardgas stijgt.
Kortom: isoleer, isoleer, isoleer. Goed voor het klimaat, goed voor het gezinsbudget. Ik geef de bouwjongens en Vereniging Eigen Huis dik gelijkj
dit bericht naar aanleiding van de oproepo van vereniging Eigen Huis voor een nationaal isolatiefonds
Rijnlanders opgelet!
Inwoners van het gebied van het waterschap Rijnland, dus o.a. Leidenaars, kunnen inschrijven op participaties in een obligatielening bedoeld voor de aankoop van twee grote (2.5 MW) windturbines: De Watergeuzen.
Wat wil het geval: men is in Leiden vreselijk traag met verduurzamen. Het lijkt wel alsof er in de gemeente twee soorten werelden bestaan: het dorpje van Asterix en Obelix (het centrum en het beschermde stadsgezicht eromheen) en de rest van Leiden. De wijk waarin ik woon hoort bij het Asterix-Obelix-dorpje. Hier wordt eigen opwekking van duurzame energie heel effectief in de kiem gesmoord.
Dat stroperige gedoe is een aantal Leidenaars al jarenlang een doorn in het oog. Resultaat: oprichting van lokale energiecooperaties; Energiek Leiden (verduurzaming i.h.a.) en Zon op Leiden (collectieve PV). Energiek Leiden heeft samen met een aantal regionale energiecooperaties de overkoepelende cooperatie Rijnland Energie gesticht. Deze cooperatie koopt twee bestaande windmolens aan die naast de A4 op grondgebied van Zoeterwoude staan, bij de afslag Zoeterwoude-Dorp. Voor de aankoop van die twee windturbines kunnen Leidenaars inschrijven. Eerst lid worden van Energiek Leiden (of een andere regionale deelnemende energiecooperatie: Energiek Poelgeest-Oegstgeest, Energiek Alphen aan den Rijn, Gebiedscooperatie Nieuwkoop, Groener Zoeterwoude) en vervolgens kan je participaties reserveren! Er wordt een aantrekkelijke rente geboden. En als Leidenaar kan ik een lange neus trekken naar het stadsbestuur: als we vanwege de openluchtmuseum-houding aan de fossiele energie moeten blijven in ons Asterix-Obelix-dorpje, dan halen we duurzame energie wel bij de buren!
Leidenaars dus opgelet!
Mijn ‘field lab’ (7 – slotrapportage)
Het Field Lab draait alweer een maand heel stabiel. In het begin was het stoeien met de configuratie en met het vinden van bijpassende omvormers, de afgelopen twee weken heeft het Field Lab steeds in dezelfde configuratie gedraaid: twee Shell S105 panelen en twee Shell S115 panelen in serie met een Steca500 omvormer aan het eind. Logging gebeurde met Plugwise. De panelen staan gewoon op de grond achterin de tuin, twee tegen de schuur en twee tegen een perceelafscheiding. Alle panelen kijken naar het zuidwesten. Geen fantastische open-veld locatie maar een benauwde schaduwvangende plek. En – u kunt dat aan het plaatje zien, een van de panelen toont behoorlijke delaminatie.
Desalniettemin is er de afgelopen weken keurig stroom geproduceerd. En nog wel een leuke hoeveelheid ook. De Plugwise meet de geproduceerde AC stroom in kilowattuur per uurinterval. Dat levert keurige piekjes op, dag na dag. Een typische dagproductiegrafiek ziet u op het derde plaatje. Het hele systeem produceerde onder deze omstandigheden ongeveer 3 kWh per week. Indien de panelen op een dak hadden gelegen, bijvoorbeeld van een schuur, en zonder beschaduwing, dan was de productie stukken hoger geweest.
Maar het dak van mijn schuur is al helemaal vol, dus zijn deze panelen aan het eind van de testperiode voor de liefhebber. Ze kunnen als u het mij vraagt nog jaren mee, maar dan liefst op een echt dak in plaats van tegen een muur of hek op de grond. interesse?
In de tussentijd laat ik het Field Lab rustig doorproduceren. Elk supergroen kilowattuurtje tel ik op bij de jaarproductie van 2021. Dat noemen we ‘bijschnabbelen’. Met zonnestroom is daar niks mis mee!
Alweer tegen bovengrens gelopen
Als u met enige regelmaat de website energieopwek.nl bezoekt zal het u zijn opgevallen dat de dagelijks piek in het totaal opgewekte zonnestroomvermogen in ons land steeds maar hoger en hoger wordt. Dit komt enerzijds door het langer worden van de dagen en het sterker worden van de zon – het is prachtig voorjaarsweer! – maar ook anderzijds omdat iedereen – particulieren, bedrijven, cooperaties, investeerders, als een gek zonnepanelen bijplaatst.
Op 21 maart vorig jaar berichtte ik dat de nationale productie van zonnestroom op energieopwek.nl tegen het plafond van de grafische presentatie was opgelopen dat toen nog op 4 GW lag. Nu ligt het plafond op 8 GW en alwéér loopt de productiecurve er tegenaan. Op mooie dagen wordt intussen soms 20% van de nationale stroomproductie door zonnestroom verzorgd. Dat is een ongelooflijke prestatie van ons kikkerlandje. Waar zijn de tijden gebleven dat we de minister van Economische Zaken hoorden mompelen dat zonnestroom “in de Sahara thuishoort” ?
Mijn ‘field lab’ wordt mobiel!
Er bestaat een gerede kans dat er op een kwaad moment een ambtenaar bij mij aanbelt namens de gemeente Leiden, afdeling Handhaving. “Wat hebben we daar in de tuin, meneertje? Wat moeten die lelijke blauwe panelen daar? Weet u wel dat u in een Beschermd Stadsgezicht woont en dat dat de normen en waarden in de gemeente Leiden erop zijn gericht van onze mooie stad een Openluchtmuseum te maken?”. “Meteen weghalen dat spul!”. “Klimaatverandering bestrijden dat doen de Amerikanen wel. Wij in Leiden hoeven niets te doen want ons land is al te klein, en ons mooie monumentale stadje helemaal.”
Daar is wat voor te zeggen. Geen techno-afval, moderne rotzooi in ons achtenswaardige Leiden. Dat kán gewoon niet!
Aanleiding voor deze korte fantasie is een interview in het plaatselijke nieuwsblad van afgelopen donderdag met een bewoner van de binnenstad van Leiden (ik woon buiten de singels; binnen de singels is het nog beroerder gesteld met gemeentelijk conservatisme dan erbuiten – ook in Leiden kan het altijd erger).
De eigenaar-bewoner van een monumentaal pand had de moed gehad om de vergunningsaanvraag door te lopen om 11 panelen op het dak van zijn woning te leggen. Alleen al dat vergunningstraject is afschrikwekkend complex, lang en ontmoedigend – de angst zit er goed in bij de gemiddelde Leidse woningeigenaar! Meneer kreeg prompt nul op het rekest. En hij is niet de enige. Ik ken iemand die uit boosheid/wanhoop dan maar een heleboel zonnepanelen op het hellende, naar het noorden wijzende dakvlak van zijn woning (in het beschermde Stadsgezicht) heeft gelegd. Zou nog wel eens illegaal kunnen zijn, ook.
In ieder geval heet mijn Field Lab vanaf nu “Mobiele Field Lab”. Immers, het is in Leiden geen enkel probleem om een blinkende auto voor de deur te parkeren, desnoods een stokoude stinkende diesel, als het maar wielen heeft, maar zonnepanelen, oh, no.
Naar aanleiding van een artikel in het Leids Nieuwsblad donderdag 22 april 2021, blz 7, “Van versoepeling van de regels is echt geen sprake”. Lees en huiver.
Sponsors
