Mijn ‘field lab’ (6)

Opschalen! Tot slot haalde ik vandaag het vierde paneel uit de schuur. Een complete serie cellen heeft last van delaminatie: de bovenste rij van het rechter paneel op het plaatje. Zou zo’n kreupel paneel nog wel werken? En als het paneel werkt, zouden dan 4 panelen in serie de kar trekken (in dit geval: een Steca 500) ?

De open-klemspanning van paneel nummer 4 bij volle zon bleek 30V te zijn, iets lager dan de 31,8V dat het label vermeldt (flashdata). Misschien wordt de 1,8V spanningsval veroorzaakrt door de delaminatie.

Na alle bedrading, beveiliging en logging te hebben geïnstalleerd, en na een extra controlerondje ging de schakelaar van de Steca 500 om. Na een paar seconden ging het groepe ledje op de omvormer branden en registreerde de Hall sensor (behoorlijk) vermogen. Bingo! Productie….!

Ik ga nu een paar daagjes genieten van mijn opgeschaalde Field Lab, continu loggen en eens kijken hoeveel supergroene kilowattuurtes uit deze panelen zijn te trekken: in totaal vier oude Shellpanelen in serie met een Steca500 omvormer.

Mijn ‘field lab’ (5)

Al eerder berichtte ik dat er helemaal achterin de kast met PV spullen nog een omvormer lag van het type Steca500. Ik had hem jaren geleden in huis genomen om er 275Wp panelen mee te testen. Dat ging toen niet goed omdat het venster voor de ingangsspanning bij een Steca500  tussen 75V en 170V ligt (zie manualzz.com). Deze Steca kan dus worden gezien als een typische stringomvormer voor een stuk of 4-5 zonnepanelen die 35V open klemspanning hebben en die tezamen niet boven de 500Wp uitkomen. Iets voor het Field Lab?

Gisteren was een bar slechte dag in Leiden: bewolking en gestage regen, brr… Mooi moment om de Tyco chassisconnectoren op de Steca te vervangen door MC4-exemplaren. Maar vandaag: zonnetje, vriendelijke wolkjes, gewoon prettig testweer. Dus: de drie zonnepanelen die in serie staan en die hun stroom leveren aan een Soladin 600 losgekoppeld en evenzogoed in serie aan de Steca500  gehangen. Schakelaar om en …… productie!

Ik ga de komende dagen meten aan deze string en als laatste experiment in Field Lab het vierde Shell paneel erbij plaatsen (ook in serie, dat moet naar verwachting goed en misschien zelfs beter uitvallen). Wordt vervolgd…..

Bij Alibaba zie ik overigens een perfecte kopie van de Steca 500 langs komen: de Fangpusun 500. Zou die onder licentie vervaardigen? De

Warm & knus de winter door

Een aardig berichtje: afgelopen winter is in ons land 12% meer aan verwarming besteed dan tijdens de vorige winter. Nu was afgelopen winter heel erg gemiddeld, ook al konden we in februari even schaatsen. Men vermoedt dat de toename komt door de noeste thuiswerkers die zo onsportief zijn om de verwarming lekker hoog te houden voor, tijdens en na de werktijd. Thuis en knus!

bericht op www.energienieuws.nl

Mijn ‘field lab’ (4)

Allemaal leuk en aardig met Field Labs, maar voordat je het weet is je mooie werkplek te klein! In verband met het passen en meten om deze panelen prettig met omvormers te kunnen laten werken moest paneel nummer 3 aan de bak. Die past niet meer in mijn Field Lab, dus kreeg hij een eigen plekje achterin de tuin. Ik kan nu verschillende schakelingen construeren en die testen met verschillende omvormers. Test nummer 1 is inmiddels tussen twee hagelbuien in voltooid: een veteraan OK4E eraan om te kijken of de ingangsspanning van 27V toch niet nèt genoeg is. Negatief, er kwam geen enkele Watt vermogen uit. Jammer. De veteraan OK4E is dus weer terug in opslag. Vervolgens was uit het repertoire een APtronic 350 omvormer aan de beurt (ingangsspanning 20V-50V). Die werkt fantastisch met paneel nummer 3, maar hoe gaat dat als ik er paneel 1, paneel 2 of beide panelen erbij schakel? Serie of parallel? Toen ging het sneeuwen en was het weer pauze. Tijdens het inruimen van de kast stuitte ik op een ongebruikte Steca uitgerust met Tyco chassisonnectoren. Hoe bestaat het! Wordt vervolgd…..

Mijn ‘field lab’ (3)

Het Field Lab is nu compleet en stabiel. De productie van deze stokoude maar solide Shellpanelen met 54 cellen is zeer behoorlijk, en eigenlijk verbazingwekkend als je weet dat ze verticaal staan, laag bij de grond, in feite op de grond, met wat struiken en heesters in de onmiddellijke nabijheid. Er wordt genoeg spanning, stroom en vermogen geleverd om van alles en nog wat te testen zonder dat ik panelen of omvormers van mijn ‘grote’ installatie hoef te lenen of ontkoppelen, zoals in het verleden, of op allerlei onmogelijke plekken op een lichtarme vliering DC-kabels moet gaan spitsen en aftakken. Comfort! Buiten de schuur de panelen, binnen droog en veilig de werkbank. Een test-zonnestroom-DC-stopcontact in de schuur met wat spanning erop als het ware. Een hobbyistenparadijs!

Een van mijn favoriete plannetjes is het construeren van een Arduino ‘Kop van Jut’, ofwel een balkje ledjes waarvan er een aantal brandt evenredig met het vermogen dat wordt geleverd. Een ander, meer urgent onderwerp is het testen welke micro-omvormers zich thuis voelen bij deze oude Shellpanelen. Ik heb nog wat veteranen – OK4E’s die in een kast liggen en waarvan ik niet meer weet of ze het (nog) wel, een beetje of helemaal niet meer doen. Eerst maar eens zien of je OK4E’s überhaupt zonder step-up converter met deze panelen kan testen.  We zullen zien (wordt vervolgd).

Aparte Field Lab pagina

‘Field labben’ is zo leuk en kent zoveel mogelijkheden dat ik besloten heb er een aparte pagina aan te wijden. Hij is vanaf vandaag in opbouw onder ‘Techniek’.

Heeft u nog heet water nodig?

Bijkomstig in deze dagen met volop zonneschijn is dat zonneboilers supergoed presteren. De termperatuurmeter van het voorraadvat van mijn zonneboiler beweegt zich de afgelopen dagen voortdurend in het bovenste segment van het meetregime en gaf dus gisterenavond liefst 83 graden aan – evenaring van het record, ofwel aftoptemperatuur. Hoger gaat de installatie niet. Dat betekent dat ik gedurende het paasweekend volop heet water heb, just for fun. Leve de zonneboiler – het mag wel weer eens gezegd worden van dit ondergewaardeerde familielid van de energieopwekking.

1 kilowatt per uur

Het blijft tobben in Leiden. De wethouder met portfolio “Duurzame Verstedelijking” (what’s in a name ?) werd geïnterviewd door iemand van de plaatselijke, door de gemeente gesubsidieerde verduurzamingswebsite, GaGoed.nl. Wethouder laat blijken razend enthousiast te zijn over infraroodpanelen. Heeft er een boven haar werkplekje thuis op zolder hangen met een opgenomen vermogen van liefst 900W. Het ding geeft zo veel warmtestraling af dat het na een uurtje activiteit welletjes is en de schakelaar om gaat. De cv kan door deze maatregel een stuk lager. Hulde voor de wethouder! Ze bespaart 30% per maand op stookkosten, juicht het interview.

Nu worden de enthousiaste ervaringen van de wethouder compleet krom getrokken door een ongelukkige eindzin (geschreven, neem ik aan, door de webredacteur): ” een paneel van 1.000 Watt verbruikt 1 kilowatt per uur…“. Is me dat wat! Kilowatt is een eenheid van vermogen. Ik moet de zin dus interpreteren als: ” een paneel van 1.000 Watt verbruikt een vermogen per uur…“. En dat is natuurlijk ook zo. De COP van een infraroodpaneel is immers gelijk aan 1.

Dat interview roept trouwens meer vragen op, met name hoe het staat met de verwarming. Let op: De openingsalinea van het interview bevat de volgende merkwaardige constructie: (over de werkplek thuis)

“Dit werd een hoekje op zolder. Tot het najaar werkte dit prima. Maar daarna werd het al gauw kouder en werd de verwarming steeds een graadje hoger gezet. Al snel stegen de energielasten explosief”

Hoe zit dat nou? Er zit een thermostaat in je woning en die houdt de temperatuur constant. De cv ketel moet harder werken als het buiten kouder wordt, maar binnen blijft de temperatuur constant. Als je begint in oktober met 20 graden en je zet elke maand de thermostaat een graadje hoger, dan is de binnentemperatuur eind maart opgelopen tot 25 graden. Geen wonder dat de energiekosten dan explosief stijgen.

Een fraai interview!

zie www.gagoed.nl/goedgesprek-fleur-spijker/

Mijn ‘field lab’ (2)

Achterin een kast op zolder lag een Soladin 600 die ik ooit van iemand had overgenomen ‘als reserve’ voor de omvormer die de 3 125Wp Kyocerapanelen op mijn schuur onder zijn hoede heeft. De Soladin 600 is een prachtig ontwerp, niet alleen in vormgeving maar ook technisch. Een Soladin 600 heeft als inputvenster 40–125 VDC. Een enkele Shell S115-1C produceert 26,8V MPP VDC, zegt het label. Meting met mijn multimeter bevestigde dit gegeven. Wat als ik twee Shellpanelen in serie zet? Precies: je krijgt dan 2×26,8 = 53,6 V MPP VDC. Mooi in het DC venster van een Soladin 600 !

Hierom staan er ook twee van de vier panelen in de veldopstelling. In serie geschakeld. Drie zou zelfs ook kunnen, en desnoods vier. Laten we het met twee eens proberen was de keuze, want het is allemaal oud en weerbarstig spul. Peuter bijvoorbeeld gesealde junction boxjes maar eens open omdat de kabels afgeknipt zijn door een onverschillige leerling-installateur-met-haast.

Aan de slag, draden verbinden, dichtkitten, alles controleren, nogmaals controleren, doormeten, stekker in het stopcontact en jawel: de Soladin kwam tot leven. Ik noem die dingen “Darth Vaders” vanwege de knipperende LED-boog. Darth staat lekker te knipperen en dus gaan we nu een paar dagen loggen wat de testopstelling onder diverse weersomstandigheden presteert. Gelukkig is het lente. Bij u ook? Wordt vervolgd……

63008 door de 1000

Vandaag ging de teller van een van mijn OK4E omvormertjes ‘door de 1000’, ofwel er was een DC productie geregistreerd van in totaal 1.000 kWh. Dat noemen we het bereiken van de ‘Methusalem”-leeftijd. Voor deze dappere omvormertjes is dat een hele prestatie. Ze zetten de gelijkstroom van een enkel paneel (63008 tegenwoordig achter een paneel met een vermogen van 120 Wp) om in wisselstroom voor het net.

Nummer 63008 tikte ik in 2008 op de kop via Marktplaats voor combinatie met een paneeltje dat ik van iemand uit Kerkdriel had overgenomen. In 2009 ging het Kerkdriel-paneel de deur uit en 63008 de kast in. Hij mocht in 2010 twee maandjes aan de bak omdat er een OK4 stuk was gegaan. In 2016 werden wat zonnepanelen verplaatst en omvormers hergerangschikt waardoor nr. 63008 weer aan de bak mocht, ditmaal in de schuur. Op het dak van de schuur liggen sinds 2016 een paar afgeschreven 120Wp panelen. Voor dit soort panelen zijn OK4E’s heel geschikt. Onze wijk heeft een tijdje last gehad van te hoge netspanningen, maar Liander heeft daar verbetering in aangebracht, ik vermoed gesynchroniseerd met het plaatsen van een groot aantal laadpalen voor elektrische auto’s. In ieder geval zoemt de kleine 63008 lekker door.