102 miljard euro ophoesten

Tennet, Liander, Stedin en Enexis hebben aangekondigd dat ze gezamenlijk in de komende 30 jaar een bedrag van 102 miljard euro moeten investeren in hun infrastructuur om de energietransitie van gas naar elektriciteit goed te laten verlopen. In vergelijking met de investeringen in het verleden moet er 100% meer worden geïnvesteerd, een verdubbeling dus van de inspanningen. Denk aan infrastructuur voor elektrische warmtepompen, laadpalen, transformatoren, zonneparken en kabels voor wind-op-zee. De benodigde financiering wordt zoals gebruikelijk opgehoest door de gebruiker. Dat is logisch en commercieel verantwoord. Bereid u dus maar voor op de nodige tariefsverhogingen. Netbeheerders hebben altijd de neiging om ruim te investeren: degelijkheid, duurzaamheid en veiligheid staat voorop. En bij netbeheerders gaan de kosten voor de baten uit. Ze kunnen zich gelukkig prijzen dat het monopolisten zijn, samen met de minister van Economische Zaken twee handen op één buik. En monopolisten trekken meestal aan het langste eind. Geschat wordt dat eindverbruiker: u en ik dus, in 2050 50% meer vastrecht voor de aansluiting betalen dan nu. Als we mazzel hebben. Wie weet zien we in 2050 de opkomst van ‘autonomen’ met eigen energieopwekking.

Bericht op Solar Magazine

Prima weekje voor zonnestroom

Week 15 was een prima weekje voor zonnestroom. Koel, droog weer met een zach noorderbriesje en zon, zon, zon hier in de kuststreek. Dat is een patent recept in het voorjaar voor een geweldige opbrengst. De referentiepaneeltjes produceerden bij elkaar liefst 13,7 kilowattuur, dat is 24 Wattuur per wattpiek, bepaald niet slecht voor ruim 20 jaar oude paneeltjes. Volgens de energiemanager leverde het totale PV systeem netto 53 kWh terug aan het net. Dat is inclusief de productie van het Field Lab, want testen van zonnepanelen is extra leuk als je er wat supergroene kilowattuurtjes aan over houdt. Het nuttige en het aangename met elkaar verenigd! Omdat dat Field Lab een paar dagen in een en dezelfde configuratie (2×105 Wp + 2×115 Wp) ononderbroken heeft staan werken met lekker productief weer kan ik komende week aan de slag met mijn spreadsheet.

1 cent per kilowattuur

Zonnestroom blijft maar goedkoper worden. Ik las zojuist een bericht dat men in Saoedi Arabië zonnneparken ter grootte van 3,7 gigawattpiek  gaat bouwen tegen een strike price van US$ 10,40 per megawattuur. Dit komt overeen met US$ 1,04 cent per kilowattuur of, in eurootjes uitgedrukt, 1 cent per kilowattuur.

Nu schijnt de zon nogal veel en uitdrukkelijk in het land van de oliesjeiks, en goedkope dan wel gratis woestijngrond schijnt er ook in  overvloed te zijn. Waarom dan je eigen olie van 60 dollar per vat verbranden om er stroom mee te maken, wat? Exporteren is tegen een vette prijs van 60 dollar per barrel veel leuker. Niet alle Saoediers zijn gek.

Sommige Nederlanders zijn wél gek want die verheerlijken kernsplijtingsenergie. Weet je wat? We zetten een kerncentrale neer in Alphen aan den Rijn, veilig centraal in de Randstad. Atomen worden gespleten, de hitte wekt stoom op, deze wordt door turbines gejaagd, stroom wordt opgewekt en de restwarmte wordt versjacherd aan de omringende Randstad. Een kilowattuurtje kost op deze manier op z’n minst 10 cent (zie Hinkley-C in het Verenigd Koninkrijk), en door de al aangekondigde kostenoverschijdingen zal dat nog wel hoger worden. Wie gaat dat betalen? De klant dus. Overigens bent u dat als u geen zonnepanelen heeft. En tegen de tijd dat er écht een kerncentrale zou komen, moeten zonnepanelen op woningen van particulieren verboden worden. Vanwege de enorme strike price van kernenergie gaat anders iedereen als een gek investeren in eigen zonnepanelen en accu’s.

Kernenergie deugt niet, kan met geen mogelijkheid groen worden genoemd, en is gewoon ongelooflijk duur.

bericht: in BalkanGreenEnergyNews

Mijn ‘field lab’ (6)

Opschalen! Tot slot haalde ik vandaag het vierde paneel uit de schuur. Een complete serie cellen heeft last van delaminatie: de bovenste rij van het rechter paneel op het plaatje. Zou zo’n kreupel paneel nog wel werken? En als het paneel werkt, zouden dan 4 panelen in serie de kar trekken (in dit geval: een Steca 500) ?

De open-klemspanning van paneel nummer 4 bij volle zon bleek 30V te zijn, iets lager dan de 31,8V dat het label vermeldt (flashdata). Misschien wordt de 1,8V spanningsval veroorzaakrt door de delaminatie.

Na alle bedrading, beveiliging en logging te hebben geïnstalleerd, en na een extra controlerondje ging de schakelaar van de Steca 500 om. Na een paar seconden ging het groepe ledje op de omvormer branden en registreerde de Hall sensor (behoorlijk) vermogen. Bingo! Productie….!

Ik ga nu een paar daagjes genieten van mijn opgeschaalde Field Lab, continu loggen en eens kijken hoeveel supergroene kilowattuurtes uit deze panelen zijn te trekken: in totaal vier oude Shellpanelen in serie met een Steca500 omvormer.

Mijn ‘field lab’ (5)

Al eerder berichtte ik dat er helemaal achterin de kast met PV spullen nog een omvormer lag van het type Steca500. Ik had hem jaren geleden in huis genomen om er 275Wp panelen mee te testen. Dat ging toen niet goed omdat het venster voor de ingangsspanning bij een Steca500  tussen 75V en 170V ligt (zie manualzz.com). Deze Steca kan dus worden gezien als een typische stringomvormer voor een stuk of 4-5 zonnepanelen die 35V open klemspanning hebben en die tezamen niet boven de 500Wp uitkomen. Iets voor het Field Lab?

Gisteren was een bar slechte dag in Leiden: bewolking en gestage regen, brr… Mooi moment om de Tyco chassisconnectoren op de Steca te vervangen door MC4-exemplaren. Maar vandaag: zonnetje, vriendelijke wolkjes, gewoon prettig testweer. Dus: de drie zonnepanelen die in serie staan en die hun stroom leveren aan een Soladin 600 losgekoppeld en evenzogoed in serie aan de Steca500  gehangen. Schakelaar om en …… productie!

Ik ga de komende dagen meten aan deze string en als laatste experiment in Field Lab het vierde Shell paneel erbij plaatsen (ook in serie, dat moet naar verwachting goed en misschien zelfs beter uitvallen). Wordt vervolgd…..

Bij Alibaba zie ik overigens een perfecte kopie van de Steca 500 langs komen: de Fangpusun 500. Zou die onder licentie vervaardigen? De

Warm & knus de winter door

Een aardig berichtje: afgelopen winter is in ons land 12% meer aan verwarming besteed dan tijdens de vorige winter. Nu was afgelopen winter heel erg gemiddeld, ook al konden we in februari even schaatsen. Men vermoedt dat de toename komt door de noeste thuiswerkers die zo onsportief zijn om de verwarming lekker hoog te houden voor, tijdens en na de werktijd. Thuis en knus!

bericht op www.energienieuws.nl

Mijn ‘field lab’ (4)

Allemaal leuk en aardig met Field Labs, maar voordat je het weet is je mooie werkplek te klein! In verband met het passen en meten om deze panelen prettig met omvormers te kunnen laten werken moest paneel nummer 3 aan de bak. Die past niet meer in mijn Field Lab, dus kreeg hij een eigen plekje achterin de tuin. Ik kan nu verschillende schakelingen construeren en die testen met verschillende omvormers. Test nummer 1 is inmiddels tussen twee hagelbuien in voltooid: een veteraan OK4E eraan om te kijken of de ingangsspanning van 27V toch niet nèt genoeg is. Negatief, er kwam geen enkele Watt vermogen uit. Jammer. De veteraan OK4E is dus weer terug in opslag. Vervolgens was uit het repertoire een APtronic 350 omvormer aan de beurt (ingangsspanning 20V-50V). Die werkt fantastisch met paneel nummer 3, maar hoe gaat dat als ik er paneel 1, paneel 2 of beide panelen erbij schakel? Serie of parallel? Toen ging het sneeuwen en was het weer pauze. Tijdens het inruimen van de kast stuitte ik op een ongebruikte Steca uitgerust met Tyco chassisonnectoren. Hoe bestaat het! Wordt vervolgd…..

Mijn ‘field lab’ (3)

Het Field Lab is nu compleet en stabiel. De productie van deze stokoude maar solide Shellpanelen met 54 cellen is zeer behoorlijk, en eigenlijk verbazingwekkend als je weet dat ze verticaal staan, laag bij de grond, in feite op de grond, met wat struiken en heesters in de onmiddellijke nabijheid. Er wordt genoeg spanning, stroom en vermogen geleverd om van alles en nog wat te testen zonder dat ik panelen of omvormers van mijn ‘grote’ installatie hoef te lenen of ontkoppelen, zoals in het verleden, of op allerlei onmogelijke plekken op een lichtarme vliering DC-kabels moet gaan spitsen en aftakken. Comfort! Buiten de schuur de panelen, binnen droog en veilig de werkbank. Een test-zonnestroom-DC-stopcontact in de schuur met wat spanning erop als het ware. Een hobbyistenparadijs!

Een van mijn favoriete plannetjes is het construeren van een Arduino ‘Kop van Jut’, ofwel een balkje ledjes waarvan er een aantal brandt evenredig met het vermogen dat wordt geleverd. Een ander, meer urgent onderwerp is het testen welke micro-omvormers zich thuis voelen bij deze oude Shellpanelen. Ik heb nog wat veteranen – OK4E’s die in een kast liggen en waarvan ik niet meer weet of ze het (nog) wel, een beetje of helemaal niet meer doen. Eerst maar eens zien of je OK4E’s überhaupt zonder step-up converter met deze panelen kan testen.  We zullen zien (wordt vervolgd).

Aparte Field Lab pagina

‘Field labben’ is zo leuk en kent zoveel mogelijkheden dat ik besloten heb er een aparte pagina aan te wijden. Hij is vanaf vandaag in opbouw onder ‘Techniek’.

Heeft u nog heet water nodig?

Bijkomstig in deze dagen met volop zonneschijn is dat zonneboilers supergoed presteren. De termperatuurmeter van het voorraadvat van mijn zonneboiler beweegt zich de afgelopen dagen voortdurend in het bovenste segment van het meetregime en gaf dus gisterenavond liefst 83 graden aan – evenaring van het record, ofwel aftoptemperatuur. Hoger gaat de installatie niet. Dat betekent dat ik gedurende het paasweekend volop heet water heb, just for fun. Leve de zonneboiler – het mag wel weer eens gezegd worden van dit ondergewaardeerde familielid van de energieopwekking.