Surseance voor Sun Cable

Sun Cable is een enorm project om gigantische hoeveelheden zonnestroom uit Australië naar Singapore te gaan brengen. Hiervoor stond een onderzeese kabel vanaf Darwin naar Singapore op het tekenbord. Dit fantastische megaproject hangt nu aan een zijden draadje doordat de firma Sun Cable surseance heeft aangevraagd (“in administration”).

bron: ABC News

spectaculaire videopresentatie van het project op suncable.energy

Gas-is-op-rantsoen gevoel

Mij bekruipt het onaangename gevoel dat gas op rantsoen is. Tenminste zo kan je tegen de getalletjes van het prijsplafond aankijken. Per afgelopen 1 januari zijn die van kracht en dat is maar goed ook anders kunnen veel mensen de kachel wel uit zetten (als ze dat al niet hebben gedaan). IJverige ambtenaren van het ministerie waarvan Rob Jetten de chef is hebben per dag voor heel 2023 uitgerekend wat de burger aan gas mag verbruiken. Ik kwam de kuubjes voor januari tegen op een webpagina van pcactive. Waarom ik vandaag 7,1 kuub mag verbruiken en overmorgen 6,9 dat is mij een compleet raadsel. Ik weet wel dat de getalletjes een grens aangeven maar je krijgt toch erg het gevoel van “ik mag er niet boven komen‘, ofwel: een rantsoeneringsgevoel.

Eens even kijken op de termijnmarkt: gas doet op dit moment 75 euro per megawatt, te leveren in februari. Dat is goed voor de regering, die hoeft minder geld uit te geven aan compensatie en vangt intussen via btw en energiebelasting  een behoorlijk deel van het prijsverschil. Energieleveranciers smullen van hun overwinsten. Consumenten staan achteraan de rij, kreunen en proberen onder de prijsplafondgetalletjes te blijven. Voor een gasconsument zoals ik betekent dat: vandaag helaas niet meer dan 7,1 kubieke meter gas verbruiken. Want anders . . . . . Een echt gas-is-op-rantsoen gevoel!

Gelukkig schijnt de zon, wordt er volop zonnestroom aan het net teruggeleverd, en is de isolatie van de woning zo goed geregeld dat de cv op standby staat. De eerste mooie zonnedag van het jaar. Mogen er heel veel volgen!

Lijst met dagverbruik gas en stroom volgens het prijsplafond, januari 2023

Nieuwe productiemeter

Zo’n dag als gisteren, het waait en regent, de ochtend is grauw en productieloos, en je hebt een uurtje of wat voordat een middag en avond oudejaarspret begint,  dat is een goed moment om een upgrade van je systeem in te voeren, in dit geval het aanbrengen van een nieuwe bruto PV opbrengstmeter (verzamelteller). Afgelopen zomer was mijn goede oude ferrarismeter vastgelopen en had ik hem moeten vervangen – tijdelijk – door een kWh metertje met een contrastarm displaytje dat afschuwelijk moeilijk was af te lezen. Dat begon na een maand al enorm te ergeren, zodanig dat ik een mooie nieuwe telwerk-kWh meter heb gekocht, eentje met S0 pulsuitgang. Die meter lag al een maand of wat ingepakt te wachten op het juiste moment om aan de slag te gaan. Nu is meters verwisselen niet zo moeilijk, maar de oude zat op een DIN-rail die een kwartslag moest worden gedraaid. En dan kan je problemen verwachten dus vereist dat voorbereidingen. En je loopt toch altijd tegen nieuwe  problemen aan: te korte draden, doorvoeren, dat soort dingen.

Nu het karweitje is gefikst heb ik een prettige nieuwe, goed afleesbare verzamelmeter. Eentje die keurig pulsjes geeft, net als de oude meter. Echter, de vervangen meter gaf 2.000 pulsjes per kWh, de nieuwe maar 800. Ik moet dus m’n Arduino herprogrammeren om het juiste vermogen weer te geven.

Beetje trots!

De zonnepaneeltjes hebben het afgelopen jaar o, zo prachtig gedaan. Het referentiesetje van 6 paneeltjes van ieder 95Wp (foto), geïnstalleerd in 2000 en dus alweer 22 jaar up and running, klokte afgelopen 12 maanden bij elkaar 442,1 kWh ofwel 73,7 kWh per paneeltje.

Ik voel een beetje trots. Want: de totale productie van dit setje is 9.305,4 kWh en dat betekent dat elk paneeltje in zijn leventje 1.550 kWh heeft geklokt.

En dan zeggen mensen: “Joh” waarom gooi je die ouwe troep er niet af en leg je er panelen van 400 Wp voor in de plaats? Dan vraag ik “Waarom?” Het antwoord is: “Je bent een dief van je portemonnee als je dat niet doet!” Tja, nu heb ik die panelen nooit aangeschaft vanwege de portemonnee maar vanwege duurzaamheid. En die oude paneeltjes zijn verschrikkelijk duurzaam, geloof me. 22 jaar bakken in de zon en nog steeds opperbest. Ze blijven dus voorlopig nog even liggen en we gaan rustig door met loggen.

Een goede jaarwisseling toegewenst!

Opbrengst van mijn panelen in 2022 op deze pagina

Duurzaam afgelopen jaartje!

Ik las in de krant dat in ons land in 2022 ruim eenzesde meer energie duurzaam is opgewekt dan in 2021. Dat is prachtig, zeker omdat ons land hiermee een heleboel gas bespaart – de krant heeft het over 1,6 miljard kubieke meter. Slecht nieuws voor president Poetin. Op de Dutch TTF Natural Gas Futures deed 1 megawattuur gas te leveren volgend jaar februari 76 euro. Dat gaat de goede kant op. Minder leuk is dat CO2 reductie minimaal is vanwege die %$#@& kolencentrales die volop pruttelen. Ook dankzij Poetin.

bron: Algemeen Dagblad

Weemoed

Aan het eind van het jaar overdenk je wat er allemaal afgelopen jaar is gepasseerd. Er waren veel goede dingen. Wat dacht u van het superzonnige jaar met zijn recordproductie aan zonnestroom!

Er waren ook minder leuke dingen. Een van de tragische gebeurtenissen was het stuk gaan van mijn ouwe trouwe ferrarismeter die bijkans 30.000 kilowatturen zonnestroom voorbij heeft zien komen. Moeilijk om afscheid van te nemen van zo’n machtig stukje oertechniek. Wat kan dat vervangen?

Op AliExpress zag ik dit horloge voorbij komen. Wat fraai! Als je zoiets aan je pols hebt komen toch de tranen in je ogen? En het ding is nog waterproof ook!

Voor de echte ferrarismeter-aficionado!

Artikel te bewonderen op AliExpress.

Een goed voorbeeld doet goed volgen

Gisteren bezocht ik het fraaie stadhuis van Leiden. Er is twee jaar gewerkt aan renovatie en verduurzaming. Dat mocht ook wel want het gebouw was na 90 jaar bedrijf een beetje uitgewoond. Wie het niet kent; de fraaie renaissancegevel aan de Breestraat dateert van 1600, maar daarachter staat een gebouw uit 1932, ontworpen na de enorme brand van 1929. Fraai zijn de MC Escherpanelen in verschillende wethouderkamers en, natuurlijk, de raadszaal. Een juweel van een pand. Ik kom er graag,

Duurzaam of niet (er liggen sinds afgelopen zomer behoorlijk wat zonnepanelen op het dak, en het gebouw wordt verwarmd met een warmtepomp die als bron het water uit de Nieuwe Rijn heeft), men zou verwachten dat de thermostaat in het gebouw op 19 graden staat. Immers, dat heeft de minister ons gevraagd om gas te besparen. Ik had m’n thermoscancamera bij me en die gaf 22,0 graden aan! Ik was binnen gekomen in m’n wintertrui. Binnen de kortste keren ging die uit. Nu hoeft het stadhuis geen gas te besparen maar het heeft geen maat als je als gemeente de boodschap afgeeft de  bloemetjes buiten te zetten en zich kennelijk geen ruk aan te trekken van ministeriële aanbevelingen. Daar komt bij dat veel burgerij rillend van de kou thuis zit met de thermostaat op 16 graden vanwege de enorme gas- en warmtetarieven. Een argument zoals bij het Tweede Kamergebouw in Den Haag dat temperatuur inregelen zo moeilijk is, is een lulsmoes. Hoe slecht scoort Leiden steeds weer op het gebied van presentatie van zichzelf naar de eigen burgers.

Meer weten over het Stadhuis in Leiden? Zie wikipedia

variabel energiecontract (7)

Het blijft duur, duur, duur, met nieuwe energiecontracten. Door het aangekondigde prijsplafond kunnen alle vorige contract aanbiedingen de prullenbak in en kijken we eens in  het rond hoe het schouwspel er op dit moment uitziet. Leveranciers maken zich op om minister Jetten met z’n prijsplafond komend jaar financieel een poot uit te draaien, reken daar maar op. Gastermijncontracten op de  Dutch TTF schommelen oip dit moment rond 110 euro per megawattuur, te leveren in het eerste kwartaal van 2023.  Wat betekent dat voor kleine klanten zoals u en ik?

1.000 kWh elektriciteitsverbruik laag tarief, 2.500 kWh hoog tarief, 1.500 m3 gas. De aanbieding van de dag is afkomstig van Budget Energie: een variabel contract met herzieningsdatum 28 februari 2023. Men betaalt € 458,31 per maand waarbij gas € 2,30 kost per kubieke meter, stroom normaal € 0,68 / kWh en stroom dal € 0,56 /kWh.

Let op: het prijsplafond helpt de kleinverbruiker in 2023 uit de brand met  € 1,45  / kuub voor de eerste 1.200, € 0,40 /kWh voor de eerste 2.900 en € 47,38 per GJ warmtenet.

Leuk is het allemaal niet. Слава Україні!

Laat het bad maar vollopen

Het beschikken over een zonneboiler heeft z’n voordelen. Speciaal met het prachige, ijskoude zonnige weer van de afgelopen dagen wordt er volop heet water geproduceerd. Vandaag was de temperatuur in het opslagvat aan het eind van de middag opgelopen tot 60 graden. Dat is een ongelooflije prestatie als je weet dat het buiten op z’n best 3 graden was en er overal een laag ijzel het leven nogal glibberig maakte. Buiten werd geschaatst, binnen werd heet zonneboiler-water opgeslagen om gasverwarmd-water te vervangen. De zonneboiler draagt komend jaar stevig bij aan een poging om onder het energie-prijsplafond te blijven.

Spiegelei Leiden

De stad Leiden komt sterk overeen met een spiegelei-model. De oude monumentale binnenstad ligt keurig in een ring van singels en bolwerken, met daarbuiten een patchwork van oude en nieuwe buitenwijken. In de nieuwste buitenwijken staan de meeste energiezuinige woningen. Ga je richting centrum dan nemen de energiezuinge woningen in aantal af. De singels vormen een soort grens: in het centrum staan veel oude panden, o.a. studentenhuizen (plaatje) waar de warmte bij bakken aan de buitenwereld wordt prijsgegeven. Er is veel horeca in het centrtum, sommige met terrasverwarming. En winkels natuurlijk, gastvrij met de deuren wijd open.  In het centrum is het hierom merkbaar warmer dan in de buitenwijken. Dat geldt ook in ze zomer. Leiden-binnen-de-singels is een hitte-eiland!

Ik ben vandaag eens op stap gegaan richting binnenstad. Met mijn thermoscancamera uiteraard.  Buiten de singels was alleen wat te beleven in straten met oudbouw (voor 1920). En in de straten met wat winkels, want ook daar staan de winkeldeuren nog steeds gewoon open.

Werkelijk verpletterend zijn de studentenhuizen in kapitale oude panden in het stadscentrum. Deze zijn voor iedereen herkenbaar aan massa’s fietsen bij de voordeur en de rijen deurbellen. In thermoscancamera termen spatten ze eruit. Enkelglas. Warmtevergieten. Langs de pittoreske Leidse grachtjes valt zo ontzettend veel te doen. En de gemeente is zo ontzettend conservatief…….