Dág oktober
Dat was ‘m dan weer, de maand oktober. Dit jaar veel zon in de eerste helft en een stuk minder in de tweede helft. Mijn originele 6 paneeltjes uit 2000 (95Wp) wisten er in oktober nog 18,9 kWh uit te persen. Het totaal sinds het begin van de metingen (dat was in 2001 toen ik de juiste software in handen kreeg) is 9.666,7 kWh, dus goed voor een jaartje of drie stroomverbruik van een standaard huishouden. Supergroen! De zonneboiler produceerde in oktober 35 kWh aan warm water. Het succes van zes bescheiden paneeltjes en een zonneboiler illustreert hoe ontzettend veel energie de aarde gratis ontvangt van de zon. Wie is zo stom om een kerncentrale in Zeeland te bouwen als je de opgewekte energie gratis uit de lucht kan plukken? Alleen een blatante idioot heeft zo’n denkraam.
Op pad!
Gisteren was de eerste zaterdag van de Nationale Duurzame Huizenroute (NDH). Ik ben op oorlogspad voor een all electric warmtepomp / helemaal van het gas af, en daarom is zo’n NDH-dag perfect voor een oriënterend bezoek aan een gasloze woning. Een handvol van dit soort woningen bevindt zich in Leiden. De afgelopen jaren verdubbelt het aantal zich. Waar het om gaat om eens met een ‘veteraan’ te praten (onderhoud, gedrag van het systeem in de winter, slijtage, gevoelservaring) en met een ‘nieuwlichter’, ofwel iemand die een jaar warmtepomp erop heeft zitten (vernieuwingen in techniek, ervaring van de installateur, aanpassingen, onverwachte zaken).
Dus: gisteren naar een ‘veteraan’, een gezin dat het al in 2017 voor elkaar had gekregen om van het gas af te gaan. De netbeheerder rekende indertijd een godsvermogen om het gas af te sluiten. Desalniettemin was het gezin uiterst tevreden. Voorwaarden voor succes: een goed bemeten warmtepomp, lage-temperatuur radiatoren, isolatie van dak, muren, vloer en al het glas, veel zonnepanelen (4 kWp). Energierekening: sinds 2017: netto nul. CO2 uitstoot: nul.
Dat geeft moed. Op zaterdag 4 november ga ik op bezoek bij een ‘nieuwlichter’. Leuk werk!
website Nationale Duurzame Huizenroute
Extra rondje woningisolatie!
En na een slaperig warme nazomer kregen we ineens behoorlijk koude nachten. De cv ging loeien. En dat mag niet want de woning moet de verwarming gaan doen met een warmtepomp. Nu is het zo dat ik elke maand het ‘prijsplafond-rantsoen’ scherp in de gaten houd en er totnogtoe onder ben gebleven. Maar niet genoeg! De verwarming moet kunnen draaien met maximaal 40 graden aanvoertemperatuur. Dus: een extra ronde speuren naar koudebruggen. En jawel, er zijn er nogal wat. Het plaatje is van de dakkapel en het dakbeschot boven het plafond van de dakkapel: onvoldoende want de infraroodcamera ziet hier temperatuurgradiënten (pijltjes). Hier is kans voor verbetering. Isolatie is eenmalig qua investering en oneindig qua rendement. Dat is het leuke van woningisolatie. Aan de slag.
Gemeente zet stadsdichter in
Een originele actie is in mijn gemeente (Leiden) gestart: de isolatiecampagne “Wil jij mijn dichter zijn“. Stadsdichter Zoë van de Kerkhof is gecontracteerd om op poëtische wijze huiseigenaren over te halen hun stulpjes te isoleren. Dat laatste is heel hard nodig omdat de stad veel ‘bestaande bouw’ heeft – lees: energetisch buitengewoon slecht geconstrueerde antieke woninkjes en monumentale panden, leuk voor aficionados van welstandsregels maar rampzalige energieslurpers voor de bewoners. Subsidies, daar doet de gemeente niet aan, men heeft uit arren moede er een dichteres bij gesleept. Nu nog de resultaten.
Beslaande ramen en klimaatverandering
Elk jaar herhaalt het zich weer: de avonden worden koeler, vocht begint neer te slaan, er ontstaat mist. Dat begon vroeger in september, thans in oktober. De boel beslaat – aan de buitenkant alsof het toverij is van het HR++ glas. Het beslaan verraadt dat warmte het glas niet verlaat maar, integendeel, dat vocht beslaat en daarmee warmte afgeeft aan het koude glas. Najaarstovenarij, dat is het.
Toch is het weer van slag. Nog nooit bleef het zo lang warm in september/oktober. Ik heb de logs geraadpleegd en gecheckt wanneer de centrale verwarming voor het eerst begon te draaien in het stookseizoen. Blijkt er een ijzeren regelmaat te bestaan: week 38-39 en dan draaien maar!
2020: week 39 (25 sept)
2021: week 38 (21 sept)
2022: week 38 (22 sept)
Maar nu: 2023: het is nu week 41 en de verwarming is nog steeds uit. Sterker: er staan ramen open omdat het binnen zo lekker warm is en om lekker frisse lucht binnen te laten. Hier klopt dus iets niet. Ik zie hier het effect van klimaatverandering. Het lijkt mij buitengewoon zinvol om door te gaan met reductie van CO2 emissies. En wel met heel veel spoed.
Lid worden van de Atoomcoöperatie ?
Ik weet niet of het een grap is, maar in mijn mailbox vond ik een uitnodiging om lid te worden van de Atoomcoöperatie. Wat is dat nou weer? Ik citeer: “Je praat mee, je beslist mee en je investeert mee om de volle potentie van kernenergie te realiseren.” Uraniumsplijt-aficionado’s? Ze doen maar, maar zonder mij. Je kan beter zonnepanelen op je dak leggen dan de planeet vergiftigen met het delven, verwerken en splijten van uranium, het verkopen van de gevormde plutonium en het 150.000 jaar wegwerken van het hoogradioactieve afval onder het tapijt.
Wat iedereen goed moet begrijpen is dat kernenergie een zaak is voor grote, zeer kapitaalkrachtige partijen die bereid zijn 20 jaar te investeren in de bouw van hun speelgoedje. Als zo’n ding gaat draaien moet hij 60 jaar lang 100% van de tijd draaien op 100% vermogen om de kosten eruit te halen. Dit betekent eigenlijk terugkeer naar de goede oude tijd van baseload en van centrale planning en uitvoering. Niks geen klantjes met zonnepanelen want die verstoren het verdienmodel en veroorzaken congestie, want een kerncentrale regel je ook niet eventjes bij.
Er zijn provincies die denken aan mooie kleine modulaire kernreactoren, zeggen de aficionado’s. Prachtig, zwijmelen maar. Wie verzekert zo’n ding en wie betaalt de militairen die de mooie machines moeten bewaken, dag en nacht? En ook kleine modulaire kernreactoren moeten 24/7 100% draaien om uit de kosten te komen. Ze zouden het koelwater als “groene warmte” kunnen slijten aan warmtenetten, net zoals raffinaderijen in Rijnmond dat nu proberen te doen. En de benodigde uranium, komt dat uit eigen bodem of kopen we dat bij Poetin en zijn kameraden?
Ik pieker er dus niet over om aan een atoommcoöperatie deel te nemen. Ik heb zonnepanelen. Ik raad iedereen aan: word lid van de Zonnestroom Producenten Vereniging
link: De Atoomcoöperatie.
.
PVT panelen? Oude wijn in nieuwe kruik!
Heel lang geleden was er een slimme techneut die bedacht dat zonnepanelen heet worden en dat je die warmte kan benutten als je achter de panelen een koelsysteem aanlegt. Voordeel is meteen dat koelere zonnepanelen bij gelijke zoninstraling beter presteren dan hete panelen. Het opgewarmde koelwater kan je gebruiken om er tapwater in een opslagvat mee op te warmen. Dat idee is door enkele fabrikanten uitgewerkt tot PVT panelen: een zonnepaneel met een warmtewisselaar achterop. Die warmtewisselaar is er niet in eerste instantie om tapwater mee te verwarmen, maar is in feite de bron voor een warmtepomp. PVT panelen worden dus aangeprezen als bron voor een warmtepomp: een soort platgeslagen buitenunit, bedekt met zonnepanelen. Als je het zo bekijkt een chique idee! En stukken veelzijdiger dan een collector van een zonneboiler.
veroorzaken zonnepanelen hitte-eiland effect?
ik kwam een curieus artikel tegen op een Indiase website. Men stelde daar dat zonnepanelen kunen bijdragen aan hittestress in Indiase steden. In eerste instantie dacht ik aan een broodje @@p. Daarna kwam de twijfel. Op Google Maps kan je gemakkelijk een riant kijkje nemen op Indiase steden. Ga bijvoorbeeld eens naar Aurangabad (Google Maps coordinaten 19.8571, 75.3409) en zoom in. Wat zie je: witte platte daken, typisch gebouwd om zonlicht te weerkaatsen. Hier en daar zonnepanelen! Die panelen zijn donker en absorberen dus zonlicht. ‘Ergo!’ zegt het artikel: die stad warmt op als er veel meer zonnepanelen bij komen.
Nou jij!
De klos én de pineut!
Tros-Radar besteedde vanavond een stukje consumentenleed-zendtijd aan afschakelende omvormers. Nogal bedrukte en teleurgestelde eigenaren (waarom toch altijd altijd manspersonen?) kwamen aan het woord wiens prachtige mooie glimmende zonnestroominstallatie het bij volle zonneschijn laat afweten. Drama, drama. Niks aan te doen, netcongestie, eind van de kabel, teveel mensen die maar zonnepanelen kopen “om terug te verdienen, en liefst snel”, wegkijkende netbeheerders en ongeinteresseerde overheden. Een nette meneer van Netbeheer Nederland kaatste keurig alle beschuldigingen van de presentatrice terug. Natuurlijk is er een oplossing, namelijk netverzwaring, maar om dat uit te rollen tegen een tsunami van zonnepanelen, ga er maar aan staan. En eerlijk gezegd: in mijn regio (Liander-territorium) werkt de netbeheerder zich een ongeluk om wijktransformatoren bij te plaatsen en laadpalen neer te zetten. Bravo, Liander! Maar ja, om één transformatorhuisje neer te zetten moet je een bouwvergunning hebben. zie die maar eens te krijgen in beschermd stadsgezicht. En dan zijn er de bezwaar makende omwonende (in mijn wijk wonen boze, conservatieve gepensioneerde juristen: straling, gebrom, stank, overlast, grafitti, er gaat een parkeerplaats weg, desnoods ratten, duurt twee jaar). Gemeentelijke, Provinciale en Rijksoverheden hebben bakken boter op hun hoofd, aangevoerd door Haagse politici c.q. klimaatontkenners. En onze Rob-Jetten-de-klimaatdrammer is uitgedramd, zegt hij! Dan ben je als potentieel zonnepaneelbezitter de klos én de pineut tegelijk.
Tros-Radar, uitzending 18 september 2023
Sponsors