Gisteren las ik een buitengewoon raar bericht op de website van het AD over een heel pissige man. Nota bene een duurzaamheidsadviseur die beweert “de cv-ketel is weg en nu is de rekening 2.700 euro per jaar hoger“. Bijna 60.000 euro geïnvesteerd in allerlei duurzame maatregelen en nu naar zijn zeggen “opgescheept met een maandlastren die honderden euro’s hoger zijn dan toen hij nog een cv-ketel had“. Volgens deze persoon had de overheid hem gestimuleerd om te verduurzamen. Nu het zover is “gaan de energielasten substantieel omhoog“.
En zo gaat het bericht verder met wat bierviltjes-berekeningen. De pijn zit hem in 4.000 kWh terugleveren die hij per 1-1-2027 niet meer vergoed krijgt.
Jammer, jammer jammer. De business case voor complete verduurzaming van je woning wordt eventjes totaal onderuit gehaald doordat de saldering patsboem wordt afgeschaft. Wie zijn schuld is dat vernielen van de business case? Verduurzamen was altijd een leuke linkse en exclusieve hobby. Afschaffen van saldering is een maatregel van een rechtser-dan-rechts kabinet. Alle milieumaatregelen waren door drie opeenvolgende centrum-rechtse kabinetten bedacht en afgelopen twee jaren door Schoof et al. op de tocht gezet.
Arme man, hij kan niet links stemmen, hij kan niet midden en hij kan niet rechts stemmen. Gegeven dat hij in een twee-onder-een-kapper woont met eigen garage heb ik het vermoeden dat hij tot de betere inkomensgroepen behoort. Die lui gaan niet extreem links of extreem rechts stemmen. Heeft u advies voor deze boze man die zich dik bedrogen voelt? Op welke partij zal hij morgen stemmen?
Naar aanleiding van dit bericht in AD: De cv-ketel is weg en nu is de rekening 2700 euro per jaar hoger: ‘Ik ben zó pissig
Op de website van Trouw staat vandaag het stukje “De ambtenaar zit de duurzame burger in de weg“. Het schetst de frustratie van burgers die staan te popelen om te verduurzamen maar die de weg daartoe versperd zien door gemeenteambtenaren die absoluut niet meewerken omdat de gemeente haar eigen agenda heeft. Soms vraag je je af of je gemeente überhaupt wel een duurzame agenda voor haar burgers heeft. Gemeenten waarvan de swingende jongens en meisjes van de communicatieafdeling op bevel van een wethouder ronkende berichten rondsturen over hoe duurzaam de gemeente is met haar prestigeobjecten. Dat levert het ene wethoudermomentje na het andere op, maar ondertussen luistert men pertinent niet naar de eigen inwoners. Zeer herkenbaar!
Aardig voorbeeld in Leiden: elke vrijdag wordt in het plaatselijke advertentiekrantje gepubliceerd hoeveel aanvragen voor een omgevingsvergunning in de afgelopen week bij de gemeente binnen zijn gekomen en hoeveel er zijn verstrekt; zo’n vergunning is verplicht als je in het beschermd stadsgezicht zonnepanelen, een zonnecollector, triple glas of een buitenunit voor een warmtepomp wil plaatsen, anders in het bonje. Afgelopen week; NUL verstrekkingen en NUL aanvragen (waarom zou je aanvragen als toch geen vergunning krijgt!) . En de wethouder in Leiden heeft uitgesproken dat men in Leiden liefst op ALLE daken zonnepanelen wil. Schiet dat even op met zo’n tempo!