Batterij-gehakketak

De slimme meter in mijn woning meet al een hele week geen afname, alleen terugleveren. Dat komt door de enorme bufferfunctie van de thuisbatterij. Ik heb dat schematisch proberen samen te vatten in bijgaand plaatje, genaamd ‘batterij-gehakketak’ want de verbruikscurve verloopt ruwweg als een omgekeerde zaagtandfunctie. Wat u ziet is de verbruiksgrafiek zoals waargenomen door de slimme meter: terugleveren – nul – terugleveren – nul, en zo voort. Hoe zit dat?

Achter de meter bevinden zich verbruikers (warmtepomp, inductiekookplaat, koelkast, tosti-ijzer, wasautomaat om er een paar te noemen) en producenten (zonnepanelen, ZO-NW opstelling).

’s Nachts worden verbruikers van stroom voorzien door de thuisbatterij. Door de slimme meter loopt geen stroom en die geeft daarom de hele tijd ‘nul’ aan. In de ochtend begint de zon te schijnen, de producent gaat aan het werk en verlicht de arbeid van de batterij. Voor de slimme meter is weer niets te doen en geeft hij ‘nul’ aan. Al gauw produceren de zonnepanelen meer dan dat verbruikers nodig hebben. Op dat moment begint de batterij met laden. De meter staat er sullig bij te kijken: ‘nul’. Op het moment gemarkeerd met het sterretje is de batterij 100% vol. Nu begint een periode van terugleveren. De stroom door de slimme meter neemt ineens heel snel toe omdat de productie van de zonnepanelen op dat moment al hoog is. De meter begint lekker te lopen, jawel: terugleveren.

Op een gegeven moment, laat in de middag, daalt de productie van de zonnepanelen langzaam maar zeker tot onder de vraag van verbruikers. De thuisbatterij springt bij. En u begrijpt: de meter neemt geen activiteit waar en blijft keurig nul aangeven. In de avond en de nacht levert de thuisbatterij alle benodigde stroom voor de verbruikers en heeft de slimme meter alweer het nakijken.

Het is een buitengewoon aardig spelletje om te zien. Op een bewolkte dag (dag 4) wordt er gewoon minder teruggeleverd dan op zonnige dagen. De batterij heeft capaciteit genoeg.

Moraal van het verhaal: Een thuisbatterij is een lust voor het oog, mits goed gedimensioneerd rondom verbruikers en producenten. Dat zit wel goed, straks als er geen saldering meer is. En het terugleveren wordt dan afgeknot door een elektrische auto te laden. Gratis rijden op de eigen stroom!

Nu is het zo dat dit het april-plaatje is en niet het decemberplaatje of het januariplaatje. Dan is de productie laag, de batterij voortdurend leeg en het verbruik hoog. Daar past dan weer een dynamisch stroomcontract bij, enfin dat zien we wel. We blijven monitoren, want: meten = weten.