Oliecrisisplan fase 1

Het kabinet heeft dus oliecrisisplan-fase 1 afgekondigd. “Alertering”. “Monitoring”. Wat kopen we daarvoor? Dappere ambtenaren die vanaf hun bureau in Den Haag naar beeldschermen staren of er misschien schepen door de Straat van Hormuz varen? Burgers gerust stellen: “Gaat u rustig slapen, wij staan paraat”? “Overleggroepen worden geactiveerd”, ofwel: in het ministerie worden aanpalende vergaderzaaltjes gestofzuigd en van nieuwe koekjes en koffiemelk voorzien. Een vers fotootje van onze Koning die hartelijk de hand schudt met Donald Trump is ook niet mis. So far so good met de energiecrisis.

Dat is dus fase 1. De volgende fase heet “vroegtijdige waarschuwing”. Dat is dan het moment dat men er eindelijk doordrongen is dat er een tekort aan olie is. De dappere ambtenaren zetten er dan een beeldschermpje bij met een spreadsheet over de nationale- / EG-olievoorraden?

De onderliggende gedachte van het hele gedoe staat mij niet aan. Het is naar mijn idee gericht op voortzetting van wat voor de crisis normaal was: veel fossiele brandstoffen consumeren en vooral: blijven consumeren. Olie is immers macht. En als er iets is dat de huidige crisis duidelijk maakt (net als ALLE voorgaande energiecrises) is dat we de energietransitie met grote kracht ter hand hadden moeten nemen,. Er is te veel en te lang geregeerd als een boer met kiespijn. En nu zitten we (alweer) op de fossiele blaren. En ook oliecrisis fase-1 is zo verschrikkelijk ‘boer-met-kiespijn’. Mijn advies: er had al lang een nationaal isolatie-actieplan in actie moeten zijn met sturing van de overheid om alle krakkemikkige energie-C en ergere woningen aan te pakken en om elektrisch vervoer te stimuleren. Verplicht. En gauw een beetje! We hebben vanaf de eerste energiecrisis (1956, Suez) nog een stuk of zes energiecrises gehad (1922, Oekraine, gascrsisis, nog vers in het geheugen) en zelfs die waren kennelijk niet genoeg om de dames en heren in Den Haag verder te krijgen dan het aankondigen van een suffige “alertering”. We hadden al lang van de fossiele brandstoffen af moeten zijn.

Nu kan men zeggen: jij, jochie, hebt gemakkelijk praten met je warmtepompje, je zonnepaneeltjes en je voorzetruitjes. Jawel, maar die speeltjes zijn systematisch en welbewust aan het huishouden toegevoegd, om energie en CO₂ emissie te besparen, en zonder te roepen “kost me teveel”.