Op 17 december bracht de Autoriteit Consument & Markt (ACM) een rapport uit, ‘Terugleverkosten onder de loep’ waarin men een analyse maakt van kosten gemaakt door energieleveranciers veroorzaakt door terugleverende klanten (Zaaknr. ACM/24/192637 / Documentnr. ACM/UIT/656339). Zestien pagina’s leesvoer die je aandachtig moet lezen voor je begrijpt wat de ACM precies voelt en bedoelt. Lees het zelf en je merkt hoezeer de ACM probeert een neutrale, markt-gefocusseerde autoriteit te zijn. Men analyseert kosten en risico-opslagen gemaakt door energieleveranciers doordat die in de zomer overbodige, dus waardeloze zonnestroom van consumenten moeten innemen. Daarvoor mogen energieleveranciers terugleverkosten rekenen, want ze moeten toch ergens van bestaan. Conclusie: Jammer voor de consument met zonnepanelen, de markt moet zijn werk doen, energieleveranciers gaan hun boekje niet te buiten, in sommige gevallen kan de consument dan maar zijn omvormer uit zetten, of anders een dynamisch contract nemen, met alle risico’s van dien. Jammer voor de energietransitie als consumenten geen zonnepanelen meer kopen omdat ze denken dat dat toch geen zin heeft (lees: geen voordeel).
De politiek is aan zet want anders gaat het helemaal fout met de energietransitie. De ACM staat aan de kant en kijkt toe.
Autoriteit Consument & Markt (ACM): ‘Terugleverkosten onder de loep‘
En volger van deze website maakte mij attent op de FlexTherm Eco. Dit apparaat slaat overtollige zonnestroom op in de vorm van heet water. Met een weloverwogen ontwerp hebben we hier een echte originele “Wiebes-dissipator’. Ze bestaan dus al!
website van de FlexTherm
met dank aan Jelle
Minister Wiebes lichtte gisteren per brief de Tweede Kamer in over het gefaseerd afschaffen van de salderingsregeling voor teruggleverde zonnestroom. Dat zet een mens aan het denken. Het gaat namelijk niet om niks. Vergis je niet. Zeventig procent van wat er aan supergroene stroom van mijn dak af komt gaat linea recta het openbare net in. Bij menig zonnepaneelezitter zal het niet anders zijn. Wiebes noemt dat “terugleveren”, maar dat is natuurlijk niet zo. Dat dak levert zonnestroom en die stroom wordt dus geleverd aan het net. “Terugleveren” is kijken met omgekeerde optiek. Mijn woning is een micro-energiebedrijf. Het is daarom sympathiek om te weten dat de minister mijn groene onderneming tot en met 2022 steunt met de salderingsregeling. Het is zwaar teleurstellend dat de minister mijn en uw micro-groene onderneming straks zachtjes naar de bliksem helpt omdat hij het niet kan aanzien dat een miljoen huishoudens zonnepanelen op het dak hebben. Stel je voor dat nog meer mensen vergroenen, dat moet voorkomen worden. Melkkoetjes……….
Tijden gaan dus veranderen. Die 70% kostbare groene stroom wil ik graag binnenshuis houden. Ik moet die stroom dus ergens kwijt. Regenwater kan je in een groot reservoir opvangen, stroom ook. De middelen om zonnestroom weg te vangen c.q. achter de meter te consumeren noem ik even “Wiebes dissipatoren“:
Zodra er meer zonnestroom dreigt te worden geproduceerd dan de woning verbruikt kan je bijvoorbeeld:
In ieder geval loont het straks om royaler met stroom om te gaan. Besparen heeft dan een stuk minder zin.
Weet u er nog meer?