Zonnestroompanelen in Nederland

duurzaamheid achter de meter

Leiden (weer eens) op z’n smalst

Leiden verstikt de energietransitie. Weer eens een treurig verhaal. Iemand wonend in een pand buiten de singels (gebouwd rond 1880) bedacht dat hij van het gas af wilde. De gemeente Leiden slaat zich op de borst dat het CO2 neutraal wil worden en dat de energietransitie alle burgers aan gaat. Niet echt dus. In het ambtenarencorps van de gemeente lopen ‘rekkeliijken’ rond en ‘behoudenden’, zeg maar oerconservatieven. laatstgenoemden zijn te vinden in de rangen van ELO (Erfgoed Leiden en Omstreken). Niks kan en niks mag veranderen, vinden de ‘behoudenden’. Vroeg-20e eeuws Leiden is zó mooi dat het voor eeuwig moet worden bevroren. Ook buiten de singels. Energietransitie? Niks mee te maken!

Daar sta je dan als woningbezitter. Je investeert een godsvermogen om je woning energieneutraal te maken, CO2 arm en van het gas af. Daarmee koop je comfort en duurzaamheid. Je bent af van koolmonoxide gevaar. Geen smerig fijnstof meer in je keuken want je kookt elektrisch. Geen vochtproblemen meer. Je hebt een warmtepomp. Het huis is goed warmtegeïsoleerd. Je hebt een A-label, en de WOZ-waarde is daardoor hoog. De gemeente incasseert.

Wat is er aan de hand: de woning staat op een zodanige plek dat er geen gunstig dakvlak beschikbaar is voor zonnepanelen. Dus liggen die op het platte dak van de aanbouw. Daar staat ook de buitenunit van de warmtepomp. De slimste plek voor een (flinke knaap, 800 liter) buffervat was óf in de aanbouw, óf achter de aanbouw. Het werd uiteindelijk achter de aanbouw. Dus bouwde de argeloze eigenaar een schuurtje rondom het buffervat. En dat mag nou juist niet. Fout, illegaal! Er was geen vergunning aangevraagd. En die vergunning krijg je niet omdat het beschermd stadsgezicht is. Daar zwaait het advies van ELO over, plus nog een heel andere reden, namelijk dat de gemeente als de dood is dat een precedentwerking uitgaat van gedogen.

Kortom: schuurtje moet weg, want illegaal bouwsel. Buffervat mag in de open lucht blijven staan, want een vat is geen  bouwsel, eerder een soort regenton. Of moet je in Leiden ook voor een regenton een omgevingsvergunning aanvragen? Zou me niks verbazen in deze schizofrene gemeente.

Leidsch Dagblad, 18 juni 2026: ‘Warmtebatterij’ moet weg

Alsof ik in een dinosaurier woon, Jan

Toevallig kreeg ik een exemplaar in handen van ‘De start van de Energietransitie in uw eigen Woning – Handboek voor het eerst isoleren an dan een warmtepomp’ geschreven door Jan Tessel. Jan is een echte ervaringsdeskundige van-de-eerste-orde. Hij is sinds 2010 in de groep Energie-Waterland actief met energietransitie en heeft met zijn clubje daar heel wat in bereikt. Onder andere is hij verschillende jaren op stap geweest met een thermoscancamera om coldspots en hotspots in woningen te documenteren. Er staan treffende voorbeelden in zijn boekje (niet het poezenplaatje – die heb ik zelf geschoten) van slecht isolerende constructies, warmtelekken, brr. De kern van zijn betoog is: laat je door niemand – marktpartijen en zeker de overheid niet – in de luren leggen maar concentreer je op isoleren, isoleren en nog eens isoleren. Elke euro die je stopt in woningisolatie is een euro verdiend. Door jou en niet door iemand anders. Pas als je gasconsumptie 750 kuub per jaar is of minder heeft het weinig zin meer om nog verder te isoleren maar kan je beter je geld in een (kleine) warmtepomp stoppen en helemaal van het gas af gaan. Ik zou zegen: verplichte kost voor iedereen die meters wil maken in energietransitie en verduurzaming van de eigen woning.

dus: neem een kijkje op energie-waterland en de pagina daar over het boekje van Jan Tessel, of de pagina van Jan Tessel op 02025

Nu is het zo dat Jan geen advies heeft voor mij en lotgenoten die in oude binnensteden of beschermde stads/dorpsgezichten wonen. Wij wonen eigenlijk in dinosauriers. En u weet het droeve lot van de arme koudbloedige dino’s: tot uitsterven gedoemd en opgevolgd door zoogdieren met warme, isolerende pelsjasjes. Zie het thermoscan-poezenplaatje.