Op 17 december bracht de Autoriteit Consument & Markt (ACM) een rapport uit, ‘Terugleverkosten onder de loep’ waarin men een analyse maakt van kosten gemaakt door energieleveranciers veroorzaakt door terugleverende klanten (Zaaknr. ACM/24/192637 / Documentnr. ACM/UIT/656339). Zestien pagina’s leesvoer die je aandachtig moet lezen voor je begrijpt wat de ACM precies voelt en bedoelt. Lees het zelf en je merkt hoezeer de ACM probeert een neutrale, markt-gefocusseerde autoriteit te zijn. Men analyseert kosten en risico-opslagen gemaakt door energieleveranciers doordat die in de zomer overbodige, dus waardeloze zonnestroom van consumenten moeten innemen. Daarvoor mogen energieleveranciers terugleverkosten rekenen, want ze moeten toch ergens van bestaan. Conclusie: Jammer voor de consument met zonnepanelen, de markt moet zijn werk doen, energieleveranciers gaan hun boekje niet te buiten, in sommige gevallen kan de consument dan maar zijn omvormer uit zetten, of anders een dynamisch contract nemen, met alle risico’s van dien. Jammer voor de energietransitie als consumenten geen zonnepanelen meer kopen omdat ze denken dat dat toch geen zin heeft (lees: geen voordeel).
De politiek is aan zet want anders gaat het helemaal fout met de energietransitie. De ACM staat aan de kant en kijkt toe.
Autoriteit Consument & Markt (ACM): ‘Terugleverkosten onder de loep‘
Dankzij de belastingtoeslagaffaire zitten we met een demissionair kabinet. Dat mag alleen lopende zaken afhandelen tot er een nieuw kabinet is geformeerd. Dat laatste gaat tijd kosten in ons polderlandje. Alle zaken die enige commotie kunnen geven zijn ‘controversieel’. En het kabinet heeft de handen al meer dan vol aan het beteugelen van het coronavirus.
Het voorstel van de afgetreden minister Wiebes om de salderinsgregel voor zonnestroom af te schaffen is er zo eentje. Het voorstel was nog net niet in de Tweede Kamer behandeld. Het hing er even om of het wel of niet op de lijst met controversiële onderwerpen zou worden gezet. De Tweede Kamer heeft besloten dat wel te doen. Goed zo! Nu prijkt het voorstel op de lange lijst die alvast klaar ligt voor het volgende kabinet. Dit betekent in ieder geval uitstel en een nieuwe ronde gekrakkemeel. Zo kennen we Nederland. Netbeheerders boos omdat hun schema om de slimme meter door de strot van al hun klanten te persen automatisch vertraging oploopt. Gek genoeg is de branchevereniging Holland Solar ook ontevreden. Zijn dat nou zulke klakkeloze jaknikkers tegenover de minister van Economische Zaken of zijn ze bang voor de reuring en de onzekerheid die ongetwijfeld weer zullen opsteken?
In ieder geval gaat het even duren voordat het voorstel om de salderingsregel af te schaffen in de Tweede Kamer komt. Eerst verkiezingen en een nieuw kabinet. Wat mij betreft mag het stuk eeuwig controversieel blijven. Het belangrijkste van de salderingsregel is dat het voor de particulier die zonnepanelen neemt een uiterst heldere en billijke regeling is. Je levert je eigen supergroene stroom terug en daarvoor krijg je evenveel terug als voor de grijsvuile stroom die je koopt. Kan het eenvoudiger? Kan het inzichtelijker? Wiebes meende van niet want hij ziet hoe veel inkomsten hij mist vanwege de bizarre energiebelastingen die particulieren betalen. Wiebes keek uitsluitend door zijn belastingbrilletje (dat was bij de belastingtoeslagaffaire ook zo!). Wiebes vond dat jouw en mijn supergroene stroom van hem was. Let op: afschaffen van de salderinsgregel betekent de doodsteek voor de business case van een elektrisch aangedreven warmtepomp. Ben ik blij dat Wiebes weg is!