Beslagen ramen

Poppetjes tekenen met je vinger op een beslagen raam, wie heeft dat niet gedaan? Als kleine jongen hield ik ervan om een krukje naar het raam te slepen, de vitrage opzij te schuiven om dan een mooie afbeelding te vervaardigen: een huis, boom, vliegtuig of een smiley. Prachtig, maar wel lang geleden. De condens zat aan de binnenkant van het glas. Vanochtend waren de ramen beslagen, maar wel aan de buitenkant. Kleine jongetjes moeten dus uit het raam klimmen, of een draairaam openen en helemaal naar binnen draaien om aan de buitenkant hun poppetjes te tekenen. De wereld is 180 graden gedraaid.

Elke keer als het fenomeen ‘aan te buitenkant beslagen ramen’ optreedt verbaast het mij. Ik ben er niet mee opgegroeid. Vocht uit warme lucht in huis condenseert tegen het raam. Zo hoort het traditioneel maar doet het niet meer. Dat betekent meteen dat warmte niet meer uit het huis verdwijnt, maar in huis blijft zitten, of accumuleert. Van dat laatste had ik afgelopen zomer nogal wat dagen last. En ik was niet de enige. Beslagen ramen kondigen de komt van de nazomer aan, een perfecte periode.