Zonnestroompanelen in Nederland

duurzaamheid achter de meter

Zonnepanelen = emotie

Wat mij opvalt is de abrupte ommekeer bij particulieren van meevoelen met zonnestroom. Alsof wij lemmingen zijn laten we ons willoos meesleuren met het narratief dat zonnepanelen op het dak nutteloos zijn, of in ieder geval niet [meer] winstgevend. Voor deze opmerkelijke omslag van boom naar bust is een oorzaak aan te geven: onzekerheid. Door de machinaties van energieleveranciers en het gemanipuleer in politiek Den Haag is het praktisch onmogelijk geworden om een fatsoenlijke rekensom te maken. Nu ook netbeheerders aankondigen de netspanning te gaan manipuleren om omvormers te laten afschakelen zodra het zonnetje lekker gaat schijnen, zijn de rapen helemaal gaar. Met een klap die lang zal nadreunen in ons land zijn bestellingan van PV installaties tot nul teruggelopen. Door verminderde en gemiste economische activiteit leggen Installatiebedrijven het loodje of gaan wat anders doen dan ‘zonnestroom’.

In ieder geval is het zo dat ikzelf niets eens bij benadering een rekensom kan maken van hoe de exploitatie van mijn gloednieuwe zonnestroom-warmtepomp (PVT-WP) systeemer in werkelijkheid uit zal zien. Gezien de bedragen die met een WP zijn gemoeid kan ik me goed voorstellen dat de spreekwoordelijke Henk en Ingrid eventjes de kat uit de boom kijken. Wellicht is een worst-case scenario iets dat nog uit is te rekenen. Laten we dat eens doen:

Worst-case scenario

Uitgangspunt: voor stroom die je niet zelf gebruikt krijg je niks. Stroom die je koopt is duur (30 ct/kWh incl btw)

Gebaseerd om Martien Visser’s diagram op X zie ik dat tussen 1 april en 31 oktober kan verwachten quitte te spelen: de zonnepanelen brengen dagelijks evenveel op of meer dan de WP verbruikt. Dus: kosten voor verwarming, warm water en koken nul komma nul. Dat schiet op

Tussen 1 november en 31 maart neemt de verwarming/warm tapwater/koken meer vermogen van het net af dan wordt geleverd. Standaardverbruik per dag is 7 kWh. Daarbij komt 3 kWh per dag voor heet water uit de WP en de wekelijkse >60 graden Legionella run. Voor verwarming hadden we het afgelopen stookseizoen 850 m3 gas nodig, ofwel het equivalent van 850*10 = 8.500 kWh, maar met een COP van 4 wordt dat 2.125 kWh.  Bij elkaar in het ‘stookseizoen’ een verbruik van 2.125 plus 5 maanden *30 dagen *10 = 1.500 kWh, ofwel 3.625 bij de energieleverancier af te rekenen kWh-tjes. De jaarlijkse afrekening bedraagt dan 3.625 * 0,30 = € 1.087,50 plus vaste leveringskosten = 107,88 (Budget) plus euro 400,- netbeheerderskosten. De uiteindelijke worst-case rekening bedraagt iets van € 1.600. Dat zou per maand zijn: € 133.

Dus dat is het worst-case scenario. Met m’n oude cv en de zonneboiler was ik goedkoper af! Met andere woorden: bakken CO2 uitstoten is in dit scenario stukken voordeliger dan een full-electric WP erop na houden. Het kan allemaal uiteraard altijd nog beroerder (om eens te noemen: verplichte opslag per kWh tbv bouw 4 kerncentrales), maar ook minder worse. Omdat er ook nog zoiets bestaat als aanschafkosten en afschrijving van een dure WP installatie is een worst-case scenario zonder meer de doodklap voor warmtepompen. Dus schiet de komende regering zich aardig in de voet vergeleken met voornemens van eerdere kabinetten met betrekking tot opwekking van duurzame energie en vermindering van uitstoot van CO2. Mevrouw Hermans, doe er straks iets aan (of beter: begin er helemaal niet aan!)