13 januari 2017

Solar Groep - Leiden to the rescue! Op mijn Involar MAC 250 micro-omvormer brandde al een paar dagen een rood ledje. Normaal betekent dit dat er onvoldoende spanning door het bijbehorende zonnepaneel wordt afgegeven om productie te starten. Maar buiten scheen het zonnetje! En broertje-lief van het paneel produceerde opperbest met z'n eigen mico-omvormer (een SWEA UWT-I-250). Zoiets zet me meteen aan het denken. Storing! Is de omvormer stuk? Is het paneel stuk? Zijn de connectoren in orde?

Ik vertrouwde die Involar eigenlijk niet. Het is een goedkoop ding van Chinees fabrikaat. Ik had er indertijd twee; broertje gaf na een jaar spontaan de geest. Intikken van www.involar.com geeft de geruststellende melding "Our English web site has been hacked". Als je op Google zoekt naar 'Involar' dan komt er een failissementsmelding van Involar.net voorbij. Zou dat de fabrikant van mijn Involar omvormertje zijn?

Nu had ik ergens nog een Steca 300 omvormer staan, maar helaas, deze heeft Tyco Solar connectors en die zijn niet meer gangbaar. Dus de fiets gepakt en naar de plaatselijke zonnepaneelfirma Solar Groep Leiden gereden om eens te praten over verloopkabels of MC4 chassisconnectors voor het ombouwen. De vakman raadde mij het ombouwen af. MC4 chassisconnectors had hij trouwens ook niet, maar hij liep even naar zijn magazijn en kwam terug met een bestofte Soladin 600. "Alsjebleft, neem maar mee, deze is gebruikt teruggekomen van een klant die zijn oude systeempje heeft vervangen door nieuwe, grotere panelen". Bevestigingsmateriaal zat er niet bij; die moest ik zelf improviseren. Ik beloofde een aardig stukje over de firma te schrijven en fietste weer naar huis. Daar toch even proberen of die Soladin 600 het doet. Als een zonnetje !

Hulde voor Solar Leiden. Vakman met een gouden hart voor oude zonneknarren zoals ik. Hij heeft nog een oude maar werkende Würth 500 staan.

de firma: Solar Groep Leiden - www.solar-leiden.nl -  Kenauweg 17, 2331 BA Leiden - 071-5427440

Add a comment

10 januari 2017

Van het gas af - fase 1. Het aardgas zoals we dat kennen gaat in de komende 20 jaar verdwijnen. Het verhaal is bekend: Gronings gas raakt op en kan afgezien daarvan nog maar mondjesmaat gewonnen worden vanwege geschokte en boze Groningers. Gas uit Rusland, daar hangt een vreemd Poetiniaans luchtje aan. LNG aanslepen uit Qatar, daar hangt weer een ander, alleenheersersluchtje aan. LNG uit Australie aanslepen, da's mijl op zeven. Bovendien is een van de twee verbrandingsproducten van gas ons aller nare CO2. Geen gas dus, wat dan? Onze goede gemeente Leiden zet in op stadsverwarming die wordt gestookt door raffinaderijen en kolencentrale-restwarmte uit Rijmond. Dat is dus afvalwarmte van fossiel gestookte installaties. Dankuwel. Bovendien kleeft aan stadsverwarming een lelijk monopolistenimago. Vraag het aan stadsgenoot/collega PolderPV die zucht onder zo'n leuk monopolie. Uw enthousiasme koelt snel af van stadsverwamingsverhalen van de geforceerde consumenten.

Wat dan wel? Er zijn voor mijn vooroorlogse woning (bouwjaar 1935) grofweg vier opties.

1. Niks doen, de thermostaat lager zetten en 's avonds de gordijnen dicht. Eigen ervaring leert dat vooroplopen in duurzaamheid vooral duur is. Zo heb ik in 1980 state-of-the-art vloerisolatie laten aaanleggen: 5 cm steenwol. Tegenwoordig lachen we om zoiets, en in 2015 is er dus 30 cm polystyreen voor in de plaats gekome, samen met vloerverwarming. Mijn ervaring is dat, zodra een bepaalde vorm van duurzaamheid gemeengoed wordt, er veel innovatieve en concurrerende oplossingen als het ware uit de lucht komen vallen. Wachten dus. Bovendien kost niets doen initieel relatief weinig. Een aantrekkelijk initiatief. Het wooncomfort is niet echt met deze optie gediend. Het klimaat ook niet.

2. Woning isoleren. Omdat verrweg het meeste gas wodt geconsumeerd door de cv ketel is dit een optie die de moeite waard is onderzocht te worden. Minder gas nodig = minder uitstoot, minder kosten, goed uitgangspunt voor het volgende punt. Woning isoleren is overigens niet populair onder supporters van stadsverwarming omdat goed geisoleerde woningen weinig warmte nodig hebben en deze actie dus leidt tot een grotere benodigde gebruikersbasis voor het [peperdure] verdienmodel. Isdolatie verhoogt het wooncomfort aanzienlijk. Er zit nog wat rek in de isolatieschil van mijn woning hoewel het beste fruit al lang geleden is geplukt. Degene die onlangs de Trias Energetica achterhaald noemde wordt vast gesponsord door een stadsverwarmingsbedrijf.

3. Woning voorbereiden op het gasloze tijdperk. Dit betekent: kijken of en hoe de centrale verwarming kan worden omgebouwd naar een lage-temperatuur installatie. In mijn woning is deze fase afgerond met de ingebruikstelling van vloerverwarming op de begane grond en de installatie afgelopen zomer van radiatorthermostaten elders. Kijken of de elektrische installatie zwaar genoeg is voor elektrisch koken en voor het eventueel elektrisch [na]verwarmen van water voor de heetwatervoorziening. Er is bij mij al lang een zonneboiler in huis, dat scheelt behoorlijk. Lage-temperatuur verwarming is wooncomfortverhogend.

4. Praten met een deskundige. De gemeente Leiden biedt eigenaren van vooroorlogse panden de gelegenheid een energiescan te laten maken van hun woning om aan de hand daarvan maatregelen en het daarbij behorende financiele plaatje te bespreken. Gek genoeg staat een thermoscan niet op het stedelijke programma. Die doe ik dan wel zelf. Praten is niet per se wooncomfortverhogend.

 

Optie 4 is mijn favoriete keuze want de kosten ervan zijn voorlopig laag, en deze keuze houdt de deur op een kiertje om terug te vallen op optie 1.  Bovendien ben ik geen bouwexpert, en met vooroorlogse bouw moet je enorm voorzichtig omgaan. Die huizen zijn er niet op gebouwd. Slopen en een nieuwe woning bouwen zou thermisch gesproken beter zijn.

De energiescan-expert komt begin februari bij me langs. Een belangrijk gespreksonderwerp zal zijn of/hoe een elektrisch aangedreven warmtepomp de warmtevoorziening zou kunnen overnemen. Elektrisch is niet zo'n proleem: de zonnepanelen liggen er al en de elektrische installatie is zwaar genoeg. De hoeveelheid benodigde stroom voor de warmtepomp is afhankelijk van de COP en de warmtevraag. Laatstgenoemde kan ik drukken via optie 2.

Doel: het gas radicaal de deur uit ! Zo verschikkelijk 1965, Joop den Uyl, enz.

Add a comment

6 januari 2017

Geen staatsgeheim meer! (2) Als ik de discussie over de vorige blogpost goed heb begrepen heeft de minister met 80 miljoen euro die hij niet heeft noch hoeft te innen een investering bij burgers teweeggebracht van een à anderhjalf miljard euro aan zonnepanelen waarmee tevens een stuk werkgelegenheid werd geschapen die er niet om liegt. Daarnaast is er nog een smak CO2 uitstoot voorkomen, is de elektriciteitsvoorziening een stukje groener gemaakt en kan netverzwaring worden uitgesteld. Dat is toch geniaal ! Dát is pas succesvol aanjagen van onze economie. Laten we onze minister voordragen voor de Nobelprijs Economie 2017 !

Add a comment

3 januari 2017

Geen staatsgeheim meer! (1) Uitgerekend een van de grootste tegenstanders van duurzame energie tweette een berichtje dat de minister van Economische Zaken zijn aangekondigde evaluatie van de salderingsregeling van duurzame energieopwekking achter de meter aan de Tweede Kamer had aangeboden. Gisteren vroeg ik me nog af waar die evaluatie nou bleef. Kennelijk hebben de excellentie en zijn ambtenaren tussen kerst en nieuwjaar ijverig doorgewerkt om hun ei te leggen: een brief (nr. 2017Z00033) vergezeld van een rapport "De historische impact van salderen.

 

Om met het rapport te beginnen: die is in opdracht van het ministerie gemaakt door de gerenommeerde firma Price, Waterhouse & Cooper (PwC). Het bevat een mooie omschrijving van alles wat zonnestroom betekent voor diverse partijen. In opdracht van de minister heeft PwC keurig uitgerekend hoeveel belastinginkomsten de staat zou hebben gemist door de salderingsregeling. In 2015 zou dit € 80 miljoen zijn geweest. Sinds het begin van de regeling (2004) zou het om € 204 miljoen zijn gegaan.

 

Dan de brief. Keurig in Haagse politieke taal en bol van de armslagen. De minister kondigt aan om (ijs en weder dienende) de salderingsregeling met rust te laten tot 2020. Dan gaat hij morrelen. Tussen neus en lippen laat hij weten sympathiek te staan tegenover het verzoek van de heer Mulder (CDA) om "huishoudens die salderen ook te laten meebetalen aan de ODE." Hij zegt vervolgens: "Bij de vormgeving van de stimuleringsregeling vanaf 2020 zal ik dit aspect meenemen in de overwegingen."

 

Met andere woorden: niets nieuws onder de zon. De minister geeft geen reet om duurzame energieopwekking bij particulieren. Hij vindt het a) te duur en b) laag-efficient. Het gaat hem alleen om de belastingopbrengsten. Huishoudens stimuleren om energie te besparen door zelfopwekking is voor hem zoiets als huishoudens stimuleren om belastingen te ontduiken. Verschrikkelijk elitair top-down denken. Dat belooft niet veel goeds in 2020.

 

De stukken zijn te downloaden vanaf www.tweedekamer.nl

 

Add a comment

2 januari 2017

Staatsgeheim? Daar gaan we dan met een schoon blad een vers en onzeker jaar in. Het aardige is als je zonnepanelen hebt, dat je zeker weet dat er ook dit jaar minstens 750 kilowattuur per kilowattpiek (kWh/kWp) zonnepaneel geproduceerd gaat worden. 750 kWh/kWp is een veilige ondergrens. De jaarproductie kan ook oplopen naar 1000 kWh/kWp zoals bij sommigen afgelopen recordjaar ook is gebeurd, maar de grote marge tussen minimum en maximum komt nu eenmaal door onze Hollandse luchten met z'n ups en downs en behoorlijke regionale verschillen. Hier aan de kust in Leiden zit je goed. Mijn 16 jaar oude, laag effciente referentiepanelen produceerden afgelopen jaar 809 kWh/kW. De panelen die er later bijgelegd zijn deden het nog een stuk beter.

We moeten met z'n allen onze schouders keihard onder duurzame energie zetten anders wordt het helemaal niets met verduurzaming van de energiesector. Vergis je niet: Nederland is een buitengewoon vies, conservatief en fossiel-verslaafd landje. Gelukkig is het afgelopen jaar er ondanks dat en ondanks een stugge minister van Economische Zaken behoorlijk veel zonne-energie gerealiseerd en schieten mega-zonneparken nu [eindelijk] als paddestoelen uit de grond. Wie had dat gedacht, 10 jaar geleden. Toch is de klimaatproblematiek zó urgent dat er niet een maar twee scheppen bovenop moeten.

Heel benieuwd ben ik naar de door de Minister van Economische Zaken aangekondigde evaluatie van de salderingsregeling voor particulieren. Die evaluatie zou nog voor het eind van 2016 zijn afgerond. Als dat zo is, is het resultaat nog steeds geheim. Anders heeft de minister zijn belofte niet waargemaakt, en zo kennen we hem niet. Laten we het houden op geheimhouding/ Staatsgeheim ! Het is écht te gek. De kleinverbruikers dragen door de ODE heffing en andere heffingen (en BTW daarover) bijna alle lasten van de verduurzaming van de energievoorziening. Als er dan iemand een zonnepaneeltje op z'n dak legt wordt dat gezien als ontwijken van heffingen en belastingen. Is dát nu het stimuleren van zonne-energie? Mijjn wens voor 2017 is hierom dat het aantal "ontwijkers" minstens verdubbelt. Proost!

Add a comment

30 december 2016

Een baai vol bobbers! Ik las een juichend artikeltje in Renewable Energy World dat men zojuist in de Verenigde Staten een bedrag van 40 miljoen dollar belastinggeld opzij heeft gezet als funding voor een test-installatie voor/aan de kust van de staat Oregon waar firma's hun golfenergie-apparaten in de praktijk kunnen testen. Zo'n test facility is heel belangrijk omdat geolfenergie-omzetters zich bevinden op plekken waar het er heel ruw aan kan toegaan. De robusstheid van de constructies is heirom uiterst belangrijk. In Europa bestaat een test-installatie I(EMEC) al enige jaren bij Orkney. En daar kan het spoken. Wie in Orkney slaagt met zijn golfenergie-extractor komt een heel eind weg in de wereldwijde markt. We kunnen dus spreken van concurrentie voor de Europeanen. Wat zou meneer Trump hier straks van vinden?

Bericht "US$40 million available for the first open-ocean, grid-connected U.S. wave energy test facility" op Renewable Energy World

website European Marine Energy Centre

Bijgaand plaatje geeft de werking weer van de "Salter Duck" - een typische golfenergie-extractor

Add a comment

28 december 2016

Degradatie? Wat voor degradatie? Een van de regelmatige bezoekers van deze website vroeg zich af of mijn oude zonnepanelen na 16 jaar niet zo langzamerhand tekenen van degradatie laten zien. Er gaan verhalen dat zonnepanelen elk jaar door achteruitgang minder presteren. Dus ging ik gewapend met mijn computer de datamijnen in om 16 jaar gegevens van mijn allereerste zonnepanelen op te spitten (klinkt dramatisch maar er is gewoon een spreadsheetje met de jaarproducties). Het gaat om mijn allereerste panelen, een setje van 6 oerdegelijke Shell 95 Wp panelen, wellicht met de hand in elkaar gezet, indertijd in het jaar 2000 in de toenmalige fabriek in Helmond. Shell doet rare dingen, maar hun panelen uit 2000 zijn oer- en oersterk. het plaatje laat de productiegegevens zien tussen 2001 en vandaag (meest rechtse kolom is de circa 457 kWh die ik met deze panelen oogst in 2016). Ik heb de trendlijn laten berekenen (rode streep - ziet u de uitglijder omhoog, het superjaar 2003!). De trend is omhoog! Het lijkt de Amsterdamse aandelenbeurs wel: men verwacht een daling maar de werkelijkheid is een vrij constante stijging. Dit kan veroorzaakt zijn door stijging van de zoninstraling in de afgelopen jaren (collega PolderPV heeft hier in 2015 een blogpost aan gewijd: instraling Valkenburg), en de productie is uitermate afhankelijk van de grillen van het Hollandse klimaat. Desalniettemin is er van dagradatie niet veel te merken: elke dag als de zon straalt staat mijn productiemeter vrolijk te draaien (en het wieltje van de ferrarismeter in de meterkast draait dan even vrolijk terug). Statistisch gesproken verzuipt mogelijke degradatie in de variabiliteit van het weer. Daar moeten andere tooltjes aan te pas komen.

Add a comment

27 december 2016

2016 - een spectaculair zonnejaar. Als ik naar buiten kijk zie ik zon, en als ik binnen op de productiemeter van m'n zonnepanelen kijk, zie ik productie! Bij elkaar gaan dit jaar de zes oude maar krasse 95 Wp paneeltjes toch eventjes een bijna-record neerzetten, namelijk boven de 75 kilowattuur per paneel. En dat ondanks een beroerde maand juni. In de hele lange levensduur van 16 jaar is er maar één jaar dat er bovenuit komt, namelijk het superjaar 2003. Voor de meesten van ons behoort dat jaar tot het pré-PV tijdperk, dus dat telt voor hen niet mee. Dientengevolge gaat 2016 de boeken in als het meest zonnige van de afgelopen tien jaar. Dat wil zeggen in ieder geval voor de kuststreek van Zuid-Holland, en ik hoop hetzelfde voor u als u wat verder van de kust af woont. Mijn PV-productiejaar kan in ieder geval niet meer stuk. Op 1 januari 2017 publiceer ik de exacte getallen. - zie de pagina Maandelijkse Productie.

Add a comment

23 december 2016

Zonneweg geopend in Frankrijk. In het Normandische dorpje Tourouvre-au-Perche is vandaag een stukje weg met een lengte van 1 kilometer geopend, geplaveid met PV materiaal.  Het gaat hier om een proefstuk met echt wegdek waar dus auto's overheen denderen. Ons eigen Krommenie is hiermee een primeurtje kwijt, dat van PV-wegdek, al gaat het in Noord-Holland om een stuk zonne-fietspad. De zonneweg is een ambitieus project van de Franse minister van ecologie, mevrouw Royal.

bericht in the Guardian

Add a comment

22 december 2016

Japanse snelle kweekreactor Monju wordt gesloten. Ooit had men in Japan een heilig geloof in kweekreactoren als dé panacee voor alle energietekorten. Kweekreactoren produceren meer atoombrandstof dan ze verbruiken. Het ei van Columbus, een perpetuum mobile. Te mooi om waar te zijn. En dat was het ook. Terwijl in west-Europa de snelle kweekreactor bij Kalkar werd afgeblazen, gingen de Japanners onverstoorbaar voort. In 1994 werd de reactor kritisch. In1995 brak een pijp waardoor 700 kilogram vloeibare natrium uit een koelcircuit vrijkwam (zie filmpje op YouTube) wat een enorme brand veroorzaakte. Die werd in de doofpot gestopt en toen het ongeluk toch bekend werd, was het einde oefening. Men heeft tot mei 2010 reparaties uitgevoerd, getest, brandstof verwisseld en eindeloos overlegd voordat de kweekreactor weer kon starten. Prompt een paar maanden later lag het ding weer stil, ditmaal omdat een tonnen wegende "In-Vessel transfer machine" (brandstofstavenverwisselaar?) in het reactorvat was gevallen. Daarna kwam de tsunami met de Fukushima-ramp en lag de boel uit voorzorg weer stil. Een lange keten van ambitie, zorgeloosheid, negeren van veiligheidsregels, volksverlakkerij en incompetentie. Nu is eindelijk in Tokyo de beslissing genomen om helemaal met het project te kappen.

Weggegooid geld? Ach, de kosten waren 9 miljard US dollar, en de sluiting kost nog eens 3 miljard dollar. Wikipedia zegt dat de generatoren welgezegd 1 uur stroom hebben geproduceerd. Dure kilowattuurtjes, duurder dan die uit mijn PV panelen.

Officiele aankondiging op BBC

Add a comment